12/4/12

ΝΩΝΤΑΣ ΝΙΚΟΛΕΤΣΕΑΣ, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ!


Κηδεύτηκε σήμερα 12/3 στην Πάτρα ο Νώντας Νικολετσέας, συν/χος εκπαιδευτικός,που πέθανε χθες σε ηλικία 78 ετών χτυπημένος από την  επάρατη νόσο. .Γεννήθηκε στο Εξωχώρι Μεσσηνίας, αποφοίτησε από την Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και τη δεκαετία του ΄60 διορίστηκε δάσκαλος στο μονοθέσιο δημοτικό σχολείο των Αγίων Θεοδώρων Λεχαινών και εν συνεχεία στη Νέα Μανολάδα. Στη συνέχεια τέλειωσε δύο  πανεπιστημιακές σχολές, Πάντειο και Φιλοσοφική και μετά από μια σύντομη θητεία του σε ελληνικά σχολεία της Γερμανίας ,διορίστηκε Επιθεωρητής Στοιχ/δους Εκπαίδευσης και Σχολικός Σύμβουλος. Υπήρξε άνθρωπος ευρείας μορφώσεως , δημιουργικός, ανιδιοτελής και για την  λαμπρή σταδιοδρομία του στην στοιχειώδη εκπαίδευση  και την ενεργή παρουσία του στα κοινωνικά δρώμενα ,οι μαθητές του , οι συνάδελφοί του και οι φίλοι του ,τον τίμησαν με την αθρόα παρουσία τους και του ευχήθηκαν συγκινημένοι για το στερνό του ταξίδι.

1/4/12

ΕΝΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗ ΜΕΛΙΣΣΑ







Το χωριό λέγεται Μέλισσα. Πρώην Ζόγκα ή Καστράκι. Από τα Λεχαινά 8 χιλιόμετρα. Περνάμε τα φανάρια και παίρνουμε την παλιά εθνική οδό.Εκεί ακριβώς στο Μοσχονέρι στρίβουμε δεξιά πρός Αγίους Θεοδώρους, παλιότερα Μπάστα. Στην έξοδο του χωριού τα έργα του νέου αυτοκινητόδρομου έχουν από καιρό σταματήσει, μένει μια γέφυρα μισοτελειωμένη με ξεθωριασμένα συνθήματα πάνω της- ξεσηκωθείτε κλπ..Συνεχίζουμε τον ανηφορικό δρόμο που καταλήγει σε μια πρώην ρεματιά. Η ρεματιά παρά τα ξελογγώματα και τις αλλεπάλληλες φωτιές , επιμένει. (φωτο 1) Δίνει και νερό για τους περαστικούς. Ενας ντόπιος φρόντισε να κατασκευάσει μια βρύση που δίνει άφθονο και μια άλλη μικρότερη παρακάτω που τη βλέπουμε στερεμένη (φωτο2,3). Είναι ο Νιόνιος ο Σόλος, παθιασμένος ερασιτέχνης τραγουδιστής δημοτικών τραγουδιών και αμετανόητος ποιητής. Καλή του ώρα ,κι ας παραπονιέται ότι δεν τον αφήσαμε κάποια φορά να διαβάσει το ποιημά του.Στο άκρο της ρεματιάς αριστερά το παλιό τυροκομιό, βλέπουμε δυό τρεις αλλοδαπούς να ποστιάζουν δοχεία με γάλα. Δεξιά μας το αμπέλι μπουμπουκιασμένο και ένα ρόζ χαλί από κάτω δοξάζει την Ανοιξη που επελαύνει.(φωτο 4) Ανηφορίζουμε ξανά και στην είσοδο του χωριού ο Πέτρος φρενάρει για να χαιρετήσει κάποιον γνωστό του. Αν έχει σπαράγγια του λέω να ρωτήσει κι αυτός αμέσως προθυμοποιείται να μας φέρει ένα μάτσο στην ταβέρνα του χωριού που κατευθυνόμαστε. Εκεί η κυρά Ντίνα που μας υποδέχεται ,αναλαμβάνει να μας ετοιμάσει τα πιάτα για να πιούμε τα κρασάκια μας. Πατάτες τηγανητές κομένες στο χέρι, φέτα ντόπια και τα σπαράγγια του φίλου μας ομελέτα με 6 ντόπια αυγά, σαλάτα και εξτρά χορτόπιτα , ζυμωτό ψωμί και για επιδόρπιο ντόπιες φράουλες πασπαλισμένες με ζάχαρη. Το κρασί ντόπιο κοκκινέλι, ο γευσιγνώστης Πέτρος το εγκρίνει ασυζητητί και δίνει στη μικρή κόρη της κυρά Ντίνας ένα CD με δημοτικά τραγούδια ηχογραφημένα προπολεμικά. Αραπάκης, Ρούκουνας, Παπασιδέρης, Παπαγκίκα.Η περίσταση απαιτεί και την ανάλογη μουσική. Ακούμε και τη Θεωνίτσα που αρέσει του Πέτρου και εγκαταλείπουμε την ωραία Μέλισσα με κεράσματα και ευχές για Καλό Πάσχα.
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ
ΧΘΕΣ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Π.Ο.ΦΡΑΓΜΑ ΣΤΟ ΚΑΦΕ -ΟΣΕ ΛΕΧΑΙΝΩΝ


Μια πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι χιλιάδες πολίτες των μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη) και μάλιοστα ανώτερου μορφωτικού επιπέδου σκέπτονται σοβαρά το ενδεχόμενο να μετεγκατασταθούν στην περιφέρεια αναζητώντας απασχόληση κυρίως στον αγροτικό τομέα και επιδιώκοντας καλύτερη ποιότητα ζωής, ιδίως κάτω από τις σημερινές δύσκολες συνθήκες της οικονομικής κρίσης που πλήττει πρωτευόντως τις μεγάλες πόλεις.. Γύρω από τον άξονα αυτό κινήθηκε η ανοιχτή συζήτηση που οργάνωσε το Σάββατο 31/3 στο καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα στα πλαίσια των μηνιάτικών εκδηλώσεών της Σάββατα στον Σταθμό.
Εισηγητές ήταν ο περιφερειακός σύμβουλος Δυτ.Ελλάδας Κώστας Παπακωνσταντίνου και ο γεωπόνος Τάκης Λαίνάς. Και οι δυό τους μίλησαν για την Οικονομία, την Αγροτική Παραγωγή και την Τοπικότητα στους καιρούς της κρίσης που βιώνει ο λαός μας και απάντησαν σε πλήθος ερωτήσεων και παρεμβάσεων που έκαναν οι συμπολίτες μας που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Ηταν μια ουσιαστική συζήτηση που κράτησε περίπου δύο ώρες κατά τη διάρκεια της οποίας κατατέθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις για ένα θέμα που αφορά το σύνολο της Ηλειακής κοινωνίας.

27/3/12


ΣΑΒΒΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ
Σάββατο 31 Μαρτίου 2012, ώρα 8μμ
στο καφε-ΟΣΕ Λεχαινών

Ανοιχτή συζήτηση με θέμα:

Οικονομία, αγροτική παραγωγή και τοπικότητα
στον καιρό της κρίσης

Εισηγητές
Κώστας Παπακωνσταντίνου, περιφερειακός σύμβουλος Δυτ.Ελλάδας
και Τάκης Λαϊνάς ,γεωπόνος

Οργάνωση: Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα

26/3/12

Εφυγε σε ηλικία 64 χρόνων 
ο Ανδρέας Γ.Καρκαβίτσας
ΕΝΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ
Με θλίψη και οδύνη , τα Λεχαινά αποχαιρετούν σήμερα Τρίτη 27 Μαρτίου έναν Καρκαβίτσα. Τον Ανδρέα, τον αγαπητό σε όλους Καβουρίνο, γιό του Γιώργη, εγγονό του Βασίλη αδελφού του μεγάλου και διάσημου Ανδρέα. Ανδρας με έντονη και πολυσχιδή προσωπικότητα, άνθρωπος της δράσης και της ζωής  άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην κοινωνία μας.Δυναμικός, δραστήριος, φιλοσοφημένος, δημιουργικός, αφιερωμένος  στον έρωτα της ζωής και της φύσης, μύστης της τοπικής κουλτούρας, του  τόπου, της λαϊκής γλώσσας  και παράδοσης,  έζησε πληθωρικά την κάθε στιγμή της ζωής του με εμμονή στην ποιότητα αλλά και γενναιότητα στις αντιφάσεις  και τις προκλήσεις των καιρών. Ως πολίτης συμμετείχε ενεργά στα κοινωνικά δρώμενα, σε συλλογικές πολιτιστικές  και πολιτικές δραστηριότητες, διεκδίκησε σε δύσκολες εποχές το αξίωμα του δημάρχου των Λεχαινών και παρενέβαινε πάντα με παρρησία γνώμης στα τοπικά δρώμενα.
Αν ο μεγάλος Ανδρέας έγραψε ιστορία με το συγγραφικό του έργο, ο Ανδρέας που φεύγει σήμερα έγραψε ο ίδιος ένα συναρπαστικό αφήγημα με την ίδια τη ζωή του. Ετσι θα μείνει στη  δική μας μνήμη και στις  διηγήσεις  των μελλοντικών γενιών.

26/2/12

ΛΕΧΑΙΝΑ, ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2012






Ο Γενιτσαρίστικος παραδοσιακός χορός της περιοχής χορεύτηκε και φέτος το Σαββατοκύριακο της Τυρινής στα Λεχαινά. Το βράδυ του Σαββάτου συναντήθηκαν στο δρόμο της πλατείας του Αγίου Δημητρίου μετά από 60 ολόκληρα χρόνια τρεις γκοτσαριές από Λεχαινά, Μυρσίνη και Στρούσι και χόρεψαν μπροστά σε εκατοντάδες κόσμου...Το απόγευμα της Κυριακής ολοκληρώθηκαν οι καρναβαλικές εκδηλώσεις με την καθιερωμένη παρέλαση των σατυρικών  αρμάτων και των  πολύχρωμων σχηματισμών των παιδιών των δημοτικών σχολείων .Και του χρόνου.

21/2/12

Μπαράκι στον Σταθμό

Ταξίδι στα Λεχαινά για εργασία. Το βράδυ μετά την ταβέρνα πάμε στο μπαρ του σταθμού. Δεν υπάρχει πια τρένο, έφτιαξαν ένα μπαρ στο μισό από το κτίριο του σταθμού. Το έφτιαξαν πολύ ωραίο, αναδείχθηκε το πέτρινο κτίσμα. Μέσα έχει μια γιγαντοοθόνη και βλέπουν ειδήσεις. Η παρέα πίνει ουίσκι και συζητά πολιτικά. Ρωτάω αν είναι αλήθεια ότι το τρένο δεν περνά. Ναι, λένε, κρίμα, η διαδρομή σταμάτησε πια.

Κάποτε το τρένο έφτανε ως την Καλαμάτα. Υπήρχαν επίσης διακλαδώσεις, όπως είναι ο Οδοντωτός. Τώρα δεν πάει ούτε στην Πάτρα. Από το Κιάτο που τερματίζει ο Προαστιακός παίρνεις λεωφορείο.
Όταν είχα πρωτοέρθει εδώ, πριν είκοσι χρόνια και βάλε, υπήρχε ακόμα και η διαδρομή από τα Καβάσιλα στην Κυλλήνη, διακλάδωση της γραμμής Πάτρα- Καλαμάτα. Μπορούσες να πας για μπάνιο στη θάλασσα με το τρένο, κι αυτό έκαναν οι γριές από τα χωριά της περιοχής. Οι περισσότεροι είχαν δικό τους αυτοκίνητο, δεν χρειάζονταν τρένο. Ήταν ελλειμματικό φυσικά, αλλά δεν ξέραμε τότε πόσα λεφτά πετιόνταν από το παράθυρο. Νομίζαμε ότι δεν υπάρχει αρκετή χρηματοδότηση. Και γράφαμε, γράφαμε ρομαντικές προτροπές… Βοηθήσαμε ίσως να δίνονται τα κονδύλια που ξοδεύονταν για την πολυτελή ζωή των στελεχών, τα οποία άφηναν το δίκτυο να ρημάζει και τον εκσυγχρονισμό να γίνει έννοια που αποτελεί στίγμα για όποιον τον οραματίστηκε, για όποιον  εργάστηκε να εκσυγχρονίσει οτιδήποτε.
Λίγο αργότερα καταργήθηκε η γραμμή για την Κυλλήνη και γρήγορα καταπατήθηκε. Ωστόσο η κεντρική γραμμή, που περνούσε από τα Λεχαινά, νομίζαμε θα ζούσε, υπήρχαν τουρίστες που τη χρησιμοποιούσαν το καλοκαίρι, ευρωπαίοι συνηθισμένοι να παίρνουν τρένο. Αν και θα πρέπει να σκέφτονταν ότι ταξιδεύουν και στο χρόνο έτσι που έβλεπαν αυτούς τους σταθμούς παρατημένους από τον καιρό του Τρικούπη, αυτά τα παμπάλαια συστήματα και τους αδιάφορους υπαλλήλους.
Το τρένο δεν περνάει πια. Οι άχρηστες γραμμές του έξω από το μπαρ είναι σαν ουλές από πληγές που δεν κλείνουν. Οι προσπάθειες των ανθρώπων που θεωρούσαν ότι έπρεπε να έχει τρένο η Πελοπόννησος. Ο Τρικούπης κι άλλοι που πίστευαν ότι αξίζει στην Ελλάδα να γίνει ευρωπαϊκή. Βέβαια τα τρένα δεν είναι μόνο ευρωπαϊκά, η οθωμανική αυτοκρατορία είχε τότε επίσης τρένα, η Ινδία και η Αφρική, η Κίνα και η Αμερική, όλες οι χώρες είχαν γεμίσει την ίδια εποχή σιδηροδρομικές γραμμές. Άραγε πώς να είναι αλλού οι σιδηρόδρομοι; Έχει συμβεί αλλού τέτοια εγκατάλειψη μετά από τόσα σκάνδαλα και απάτες; Έχει περιφρονηθεί αλλού τόσο πολύ και τόσο καταστροφικά το κοινό μέσο συγκοινωνίας, η κοινή περιουσία που εξυπηρετούσε τους φτωχούς πιο πολύ, τους νέους, τον καθένα, έχει αφεθεί αλλού τόσο ανέμελα να σκουριάσει, να χρεοκοπήσει, να κλείσει;
Βγαίνω έξω και περπατώ στις παρατημένες γραμμές, κάθε τόσο κοιτάω μήπως έρχεται τρένο. Το κεφάλι, το κορμί, συνδυάζει τις γραμμές με το πέρασμα τρένου. Ας ξέρω ότι δεν περνά, δεν θα περάσει πια, δεν υπάρχει περίπτωση. Είναι σαν φλέβες οι σιδηροδρομικές γραμμές, δεν συνηθίζεις εύκολα την ιδέα πως δεν περνάει τίποτε πια. Τσαφ- τσουφ, το τρένο δεν περνά, τσαφ τσουφ δεν περνά και δε σφυρά.

(Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα protagon.gr)

19/2/12

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ  ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΥΧΟΓΙΟΥ "ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΗΣΥΧΑ ΣΤΙΣ ΑΓΡΙΟΛΕΥΚΕΣ"
ΧΘΕΣ Σάββατο στο Σινε -Αστρον Λεχαινών από την Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα
(Φωτογραφίες από την εκδήλωση)


Η εκδήλωση, που την παρακολούθησαν δεκάδες συμπολίτες , άρχισε με τον εκπρόσωπο της Πολιτιστικής Ομάδας Φράγμα Διονύση Κράγκαρη, που καλωσόρισε το κοινό και τον συγγραφέα  Δημήτρη Ψυχογιό (η παρουσία του στα επιστημονικά, κοινωνικά και πολιτιστικά πράγματα της χώρας είναι τιμή για την γενέτειρά του και η γενέτειρα σήμερα του αντοποδίδει αυτή την τιμή, είπε) καθώς και την κριτικό Κατερίνα Σχινά η οποία  άκανε την παρουσίαση του βιβλίου  και τον νέο ηθοποιό Ντίνο Ψυχογιό που διάβασε ,εμβόλιμα, απόσπάσματα από το βιβλίο.
Στο τέλος της εκδήλωσης ο Δημήτρης Ψυχογιός υπέγραψε βιβλία του στο φουαγιέ και συνομίλησε με πολλούς από τους παρισταμένους που είχαν την ευκαιρία να του εκφράσουν από κοντά  την αγάπη τους και τις ευχές τους για το νέο του βιβλίο.
Το νέο αυτό βιβλίο του Λεχαινίτη συγγραφέα  (γεννήθηκε ), κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Γαβριηλίδης".
Ο Δημήτρης Ψυχογιός,γιος του αείμνηστου εκδότη των "Ηλειακων" Ντίνου Ψυχογιού γεννήθηκε στα Λεχαινά το 1948, σπούδασε Φυσική και  την ιστορία και εθνολογία της Ελλάδας με την οποία ασχολήθηκε στο διδακτορικό του. Υπήρξε ερευνητής στο ΕΚΚΕ, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπου δίδασκε μαθήματα για τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και τη γραφή, μέλος του ΕΣΡ. Ασχολήθηκε κατά καιρούς με την πολιτική, εργαζόταν πάντα σε εφημερίδες και περιοδικά ("Ελευθεροτυπία", "Αυγή", "Αντιθέσεις", "Αντί", "Δίφωνο"), για να καταλήξει το 1990 στο "Βήμα", στο οποίο συνεχίζει να γράφει κάθε Κυριακή με το ψευδώνυμο Διόδωρος Κυψελιώτης.

26/1/12

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΥΧΟΓΙΟΥ "ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΗΣΥΧΑ ΣΤΙΣ ΑΓΡΙΟΛΕΥΚΕΣ"


Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012, 8 μμ


Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΦΡΑΓΜΑ  σας προσκαλεί στο ΣΙΝΕ-ΑΣΤΡΟΝ ΛΕΧΑΙΝΩΝ
το Σάββατο 18  Φεβρουαρίου στις 8 μ.μ.
στην παρουσίαση του μυθιστορήματος του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΥΧΟΓΙΟΥ 
«Χιονίζει ήσυχα στις Αγριόλευκες»
από την κριτικό και μεταφράστρια  Κατερίνα Σχινά. Αποσπάσματα θα διαβάσει ο Ντίνος Ψυχογιός


15/1/12

Τόσο κοντά, τόσο μακριά...


Με ένα ζουμάρισμα της ψηφιακής , τα χιόνια από τα ψηλά μακρινά βουνά έρχονται τόσο κοντά, πάνω από τις ταράστες των σπιτιών του κάμπου, που μόνο το τσουχτερό αεράκι που φθάνει από τις κορυφές τους μπορεί να νιώσει...

8/1/12

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ένας ποιητής έφυγε ξαφνικά...


Με βαθειά οδύνη πληροφορηθήκαμε τον αιφνίδιο θάνατο (βρέθηκε νεκρός σήμερα το πρωί στο σπίτι του γιου του στην Αθήνα) του ποιητή Βαγγέλη Αποστολόπουλου.

Ο Βαγγέλης Αποστολόπουλος γεννήθηκε και κατοικούσε στη Ζαχάρω όπου ασκούσε το επάγγελμα του οδοντίατρου. Κυκλοφόρησε τις ποιητικές συλλογές "Μικρές Αλεξάνδρειες" (Αχαϊκές εκδόσεις,1990) και "Ανθη Ακάνθης" ( εκδόσεις Οροπέδιο ,2010). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. Υπήρξε συνεργάτης και καλός φίλος του περιοδικού "Εκ παραδρομής" και στενός φίλος του ποιητή Γιώργη Παυλόπουλου.

Η κηδεία του Βαγγέλη Αποστολόπουλου θα γίνει αύριο Δευτέρα ώρα 3,30μμ στη Ζαχάρω.



3/1/12

ΚΟΣΜΟΣΥΡΡΟΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΛΑΪΝΑ "Ο ΚΑΜΠΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ"



Την Δευτέρα 2/1/2012 στην κατάμεστη αίθουσα του Σινε-Αστρον Λεχαινών, έγινε με οργάνωση της Πολιτιστικής Ομάδας Φράγμα, η παρουσίαση του βιβλίου του Τάκη Λαϊνά "Ο κάμπος ο κόσμος el campo el mundo". Για το βιβλίο μίλησαν οι Γιώργος Γώτης, Διονύσης Κράγκαρης και Ελένη Σκάβδη. Κείμενα από το βιβλίο διάβασαν οι Μαργαρίτα Αργυράκη και Σαπφώ Λαϊνά.

τα κείμενα των ομιλιών στο   http://www.ek-paradromis.gr/


27/12/11

Τα πρώτα κάλαντα

Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου / Για βγάτε, διέτε, µάθετε πως ο Χριστός γεννιέται / Γεννιέται κι ανατρέφεται στο µέλι και στο γάλα / Το µέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες / Και το µελισσοβότανο το λούζονται οι κυράδες / Κυρά καµαροτράχηλη, κυρά γαϊτανοφρύδα / Κυρά µου όταν στολίζεσαι και πας στην εκκλησιά σου / Κάνεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι αγκάλη / Και τον καθάριο Αυγερινό τον κάνεις δαχτυλίδι. * Θα έρθουν τα παιδιά να µου πουν τα κάλαντα εφέτος; Κανονικά, πρέπει να έρθουν περισσότερα από πέρυσι, µια που η κρίση έχει επηρεάσει χαρτζιλίκια και µποναµάδες και τα παιδιά πρέπει να τα αναζητήσουν έξω από την οικογενειακή εστία. Τα έχω γλυκάνει άλλωστε τις προηγούµενες χρονιές µε εικοσάρικα και δεκάρικα, δεν µπορεί να µε ξεχάσουν – εφέτος όµως δεν υπάρχει περιθώριο για γενναιοδωρίες: ένα ευρώ ανά κεφάλι παιδιού για κάθε κοµπανία που θα έρχεται. Αντε δύο, αν δεν βιάζονται και τα πουν από την αρχή ως το τέλος, χωρίς συντοµεύσεις και περικοπές. Και από πέντε αν µου πουν τα αγαπηµένα µου «Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα» αντί για το κλασικό «Καλήν ηµέραν άρχοντες».

* Θυµάµαι τα πρώτα κάλαντα που είπα, ηµερολόγιό µου· χαράµατα είχαµε ξεκινήσει να µην ακούµε «µας τα είπαν άλλοι» από τις νοικοκυρές. Μετά πήγαµε περήφανοι να δείξουµε στα άλλα παιδιά τα κέρδη µας – ακόµη και χαρτονοµίσµατα είχαµε, 2-3 δεκάρικα κοκκινωπά, θυµάµαι. Εκείνα τα παλιά χρόνια η δραχµή είχε µεγαλύτερη αγοραστική δύναµη από το σηµερινό ευρώ – κάτι που θα επαναληφθεί 5-6 χρόνια µετά την αποχώρησή µας από την ευρωζώνη, όταν θα κόψουν τρία µηδενικά από το νόµισµα, όπως και τότε.

«Παίζουµε στριµωξίδι;» είπε ο Σάκης Νέρουλας που ήταν 4-5 χρόνια µεγαλύτερος αλλά δεν είχε κερδίσει από τα κάλαντα όσα εµείς. Μπορεί να το λέγαν και αλλιώς το παιχνίδι, δεν θυµάµαι, αλλά αυτό που γινόταν ήταν να καθόµαστε µε την πλάτη στην πόρτα αποθήκης, ο ένας πλάι στον άλλον, και να σπρώχνουµε µε τον ώµο τον πλαϊνό, µε στόχο ο πρώτος, αυτός που ήταν στην άκρη της σειράς ακουµπώντας στην κολόνα της πόρτας, να πεταχτεί έξω από την πίεση που του ασκούσαµε και να πάει ντροπιασµένος στην τελευταία θέση, να σπρώχνει από εκεί µε όλους τους άλλους ώσπου να καταφέρει να φθάσει σιγά-σιγά στην πρώτη και να αντισταθεί καλύτερα από την προηγούµενη φορά.

Η πρώτη χασούρα
Ο Νέρουλας στάθηκε δίπλα µου, «εγώ δεν θα σε σπρώχνω όταν φθάσεις µπροστά· θα κρατάω αντίσταση στους άλλους και δεν θα µπορούν να σε πετάξουν» µου ψιθύρισε. «Θα µου δώσεις ένα πενηνταράκι στο τέλος – και βάλε τα δεκάρικα στο τσεπάκι του σακακιού, να µη σου πέσουν». Ετσι και έγινε, χάρη στη ζαβολιά του Σάκη έµεινα περισσότερο απ’ οποιοδήποτε άλλον στην πρώτη θέση και όλοι µε θαύµαζαν που άντεξα τόσο, και ας ήµουν µόνο στην πρώτη ∆ηµοτικού.

Πήγα να του δώσω το πενηνταράκι, «δεν το θέλω, αστεία το έλεγα» µου είπε και έφυγε γιατί είχε θέληµα να κάνει. ∆εν πέρασε ώρα πολλή, διαπίστωσα ότι τα δεκάρικα είχαν κάνει φτερά από το τσεπάκι. Εψαξα απελπισµένα, πουθενά, «ο Νέρουλας τα πήρε, στο στριµωξίδι» συµφώνησαν όλοι. Πήγαµε, τον βρήκαµε, «ψάξτε µε» ήταν η απάντηση, δεν βρέθηκε τίποτε πάνω του· το λαϊκό δικαστήριο δεν πείστηκε αλλά δεν έκανε και τίποτε. Ηταν µεγαλύτερος, µεγαλόσωµος και χειροδύναµος ο Νέρουλας. Αποφάσισα να παίξω στριφτό, να κερδίσω τα χαµένα – παιχνίδι των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, να δοκιµάσεις την τύχη σου και την τέχνη σου: ρίχνει δύο κέρµατα στον αέρα η «µάνα», αν έρθουν «κορόνα» και τα δύο µαζεύει όλα τα λεφτά που έχουν παίξει οι παίκτες γύρω-γύρω, αν έρθουν «γράµµατα» τους δίνει ό,τι έχουν στοιχηµατίσει, αν έρθει το ένα κέρµα «κορόνα» και το άλλο «γράµµατα», ξαναρίχνει τα κέρµατα.

Η τέχνη στο παιχνίδι είναι, όπως βάζεις τα δύο κέρµατα στην παλάµη ή στα δάχτυλα, και πρέπει να είναι το ένα «κορόνα» και το άλλο «γράµµατα», να τα ρίξεις έτσι ώστε η «κορόνα» να µην πάρει στροφές και να πέσει όπως την έβαλες, άρα να έχεις σίγουρη τη µία κορόνα – αυτή την τέχνη εγώ δεν την είχα µάθει ακόµη, έχασα και τα υπόλοιπα κέρµατα, δεν µου έµεινε δεκάρα από τα πρώτα χρήµατα που κέρδισα στη ζωή µου. Από τότε προσπαθώ σε όλη µου τη ζωή να τα ξανακερδίσω, ηµερολόγιό µου. Ματαίως...

* Με το στριφτό είχα µεγαλύτερη περιπέτεια ένα-δύο χρόνια µετά, Χριστούγεννα - Πρωτοχρονιά πάλι, όταν άδειασα (µε µαχαίρι, από τη στενή σχισµή) τον κουµπαρά της οικονόµας µεγάλης αδελφής µου και πήγα να αγοράσω µε τους µποναµάδες της καραµέλες βουτύρου και µπισκότα «Παπαδοπούλου» µε σοκολάτα – τα µελοµακάρονα τα είχαµε τζάµπα στο σπίτι. ∆οκίµασα ξανά την τύχη µου στο στριφτό, τα έχασα όλα, και ήσαν πολλά, κάποιος κατάλαβε ότι δεν ήταν δικά µου, µε κάρφωσε στην αδελφή µου. Και καταντροπιάστηκα το βράδυ µπροστά σε όλη την οικογένεια όταν ο πατέρας έσπασε τον κουµπαρά και επιβεβαιώθηκε η κλοπή µου. Από τότε προσπαθώ να γίνω πλούσιος χωρίς να κλέψω. Ματαίως...

Διόδωρος Κυψελιώτης  (ΤΟ ΒΗΜΑ , 24/12/2011)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ


NOMAD CIRCLE, MONGOLIA, richard long 1996

23/12/11

"Ο ΚΑΜΠΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ― EL CAMPO EL MUNDO"

Η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα
Σας Καλει
Την Δευτερα 2 Ιανουαριου 2012, Ωρα 7,30 Μμ
Στο Σινε Αστρον Λεχαινων
Στην Παρουσιαση Του Βιβλιου Του Τακη Ν. Λαϊνα
"Ο ΚΑΜΠΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ
EL CAMPO EL MUNDO"

Για το βιβλιο θα μιλησουν οι:
ΓΙώργος Γώτης, Διονύσης Κράγκαρης, Ελένη Σκάβδη

19/12/11

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΣΕΦΑΛ*


ΣΕΦΑΛ

ΣΕΦΑΛ ξακουστή, ομάδα ζηλευτή,
που τη νίκη πάντα φέρνεις
και τα Λεχαινά ομορφαίνεις.
Έχεις αρχηγό ένα σταυραετό
που σουτάρει και ντριμπλάρει
σαν τον Άγγελο Μεσάρη
και με τέρμα το Νικάκη (Σεφερλή)
και Γιωργάκη (Καρκαβίτσα)
που πετάνε σαν πουλάκι.
Έχεις δυο μπακ στοιχειοπέραστα,
το Ντοντόνα και τον Τσάντα (Χαρίτο)
που στολίζουν την ομάδα.
Έχεις τρία χαφ,
Μεγάλα και τρανά,
Ντίνο (Καρδιανό), Γιάννη (Αγγελόπουλο) Και Τσαγκάρη (Μήτσο),
που κανείς δεν τα ντριμπλάρει.
Έχεις και σουτέρ το Μίμη το Μπεμπέ (Τσουμπελής)
και εξτρέμ το Βενιζέλο (Σχοινά)
που αυτός θα φέρει τέλος.
*Η ΣΕΦΑΛ ήταν η  ποδοσφαιρική ομάδα των Λεχαινών της προπολεμικής περιόδου, αντίπαλος του Ηλειακού. Τον Υμνο της ΣΕΦΑΛ μας τον έστειλε ο φίλος του Ημερολογίου Νίκος Μπακιός.

ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ...

Γιώργης Παυλόπουλος

Πού είναι τα πουλιά;

Στον Μιχάλη Πιερή
Πού είναι τα πουλιά;


Ατσάραντοι και λιάροι κι' αητομάχια
συκοφάγοι και κατσουλιέρες και κοτσύφια
τσουτσουλιάνοι και τσαλαπετεινοί και τσόνοι
καλημάνες και καλατζάκια και τσιμιάλια
τσιπιριάνοι και τσικουλήθρες και σπέντζοι
τετεντίτσες και τουρλουμπούκια και κίσσες
καλοκερήθρες και σηκονούρες και ασπροκόλια
μπεκανότα και δοδόνες και κολοτριβιδόνες
ξυλοτρούπιδες και σπίγγοι και τρουποφράχτες
κοκκινονούρες και τρυγονόλιαροι και μυγουσάκια
γαϊταρίθια κα σβουρίτζια κα σγουρδούλια
θεοπούλια και μυγούδια και σπίνοι;


Πού είναι ο κοκκινολαίμης;


Πού είναι τα παπιά;
Κρινέλια και γερμάνια και ψαλίδες
ξυλόκοτες και μπάλιζες και σουγλοκόλια
γερατζούλια και ντελίδες και μαυρόπαπα
ψαροφάγοι και τουρλίδες και ζαγόρνα
λαγοτουρλίδες και τσιλιβίδια και βουτουλάδες;


Πού είναι ο Μολοχτός κι' ο Πάπουζας;
Η Αβοκέτα κι' ο Καλαμοκανάς;


Πού είναι οι συκοπούλες οι βουλγάρες κι' οι σιταρίθρες
τα βατοπούλια τα κουφαηδόνια κι' οι αερογάμηδες
οι φάσες και οι σπαθομύτες
τα κιρκινέζια κι' οι χαλκοκουρούνες;


Πού είναι
ο μπούφος ο χουχουλόγιωργας κι' ο κούκος
ο νυχτοκόρακας ο γκιόνης κι' ο καράπαπας;


Πού είναι
τα ξεφτέρια τα γεράκια και οι αετοί;


Πού είναι ο Ντρένιος ο Καλογιάννης και ο Μπέτος;


Πού είναι οι Μαυροσκούφηδες;




10/12/11

Από τις εκδόσεις "Παρατηρητής της Θράκης" κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες το βιβλίο του Τάκη Ν.Λαϊνά "Ο κάμπος ο κόσμος El campo el mundo". Το βιβλίο αυτό θα παρουσιασθεί από την Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα αμέσως μετά την Πρωτοχρονιά.

5/12/11

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 
ΤΗΣ ΝΕΛΛΗΣ ΨΑΡΡΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΓΚΟΛΦ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ



Το κοινό που γέμισε την αίθουσα του καφέ-ΟΣΕ των Λεχαινών το περασμένο Σάββατο 3/12, παρακολούθησε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ που δημιούργησε η συγγραφέας Νέλλη Ψαρρού με θέμα τα γήπεδα γκολφ στην Ελλάδα. Στο τέλος η δημιουργός απάντησε σε πολλές ερωτήσεις που έγιναν από το κοινό .


26/11/11

ΣΑΒΒΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011, ώρα 8μμ
στο καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών

προβολή του ντοκιμαντέρ της Νέλλης Ψαρρού GOLFLAND;
θα ακολουθήσει συζήτηση με την ίδια την δημιουργό με θέμα
Η "αξιοποίηση" της δημόσιας περιουσίας
υπό το πρόσχημα του τουρισμού


οργάνωση Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα


GOLFLAND?
Ένα ντοκιμαντέρ που εξετάζει το θέμα, Τουριστική Ανάπτυξη και Γκολφ στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, εξετάζει τις προσπάθειες αναβάθμισης του τουρισμού μέσα από ποικίλες επενδυτικές προσπάθειες δημιουργίας γηπέδων γκολφ, ξενοδοχείων και παραθεριστικών κατοικιών, τις αντιδράσεις πολιτών και (οικολογικών και άλλων) οργανώσεων, τις θέσεις των επιστημόνων αλλά και τις προθέσεις της πολιτείας. Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ ταξίδεψαν σε 5 μέρη της Ελλάδας προκειμένου να αναδείξουν μέσα από διαφορετικά μεταξύ τους παραδείγματα τις προσπάθειες δημιουργίας θερέτρων γκολφ στην Ελλάδα. Τα μέρη αυτά είναι: Αταλάντη (εκκρεμεί η έγκριση μιας τέτοιας επένδυσης), Βόλος (οι τοπικές οργανώσεις φαίνεται να το πάγωσαν το θέμα), Κασσάνδρα Χαλκιδικής (φορείς προσέφυγαν στο ΣτΕ και το σταμάτησαν), Χερσόνησος Κρήτης (φτιάχτηκε ένα γκολφ χωρίς άλλες οικιστικές εγκαταστάσεις, όπως συνήθως επιδιώκεται), Πύλος (η πρώτη τέτοια μεγάλη επένδυση που υλοποιείται στην Ελλάδα). Για την αξιοπιστία των επιχειρημάτων προσεγγίστηκαν οικολογικές οργανώσεις, επιστήμονες υπέρ και κατά, οι ίδιοι οι επενδυτές ή εκπρόσωποί τους, καθώς και πολιτικοί παράγοντες. Συναφής με το θέμα και η κατακλείδα της ταινίας, όπου παρουσιάζονται οι προθέσεις των «στρατηγικών επενδυτών» καθώς και της ίδιας της πολιτείας μέσω του νομοσχεδίου fast-track.
Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι προϊόν έρευνας της συγγραφέως και πρώην πανεπιστημιακού Νέλλης Ψαρρού, καθώς και όλων των συνεργατών, που συνεισέφεραν εθελοντικά την εργασία τους σε αυτή την προσπάθεια ανεξάρτητης ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών, και όχι μόνο. Κίνητρο γι' αυτή τη δουλειά υπήρξε η ενημέρωση του κόσμου πάνω σε ένα θέμα που ελάχιστα είναι γνωστό στους πολίτες, αλλά και η κρισιμότητα και επικαιρότητά του - ειδικά μετά τις πρόσφατες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις καθώς καταλήγει στο φλέγον ζήτημα της "αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας".
Η ΝΕΛΛΗ ΨΑΡΡΟΥ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ http://www.nellypsarrou.com/index.php?option=com_content&task=view&id=15&Itemid=54

12/11/11

Ένας γνωστός, άγνωστος στρατιώτης


Λέμε, ο άγνωστος στρατιώτης. Αυτός ο στρατιώτης, που εικονίζεται στη φωτογραφία δεν είναι άγνωστος. Μου την έδωσε πριν λίγες ημέρες ο γιος του. Πίσω η φωτογραφία γράφει "Κορυτσά 1941".
Αυτός ο στρατιώτης πολέμησε στην Αλβανία. Ο γιος του πήγε πρόσφατα εκεί, είδε τα πανύψηλα βουνά, όλο πέτρα, είδε τα ελληνόφωνα  χωριά, επισκέφθηκε το στρατιωτικό νεκροταφείο στους Βουλιαράτες. Ελληνικό νεκροταφείο με αμέτρητους τάφους ελλήνων στρατιωτών, οι περισσότεροι ανώνυμοι- των αφανών. Εκεί  ο γιος θυμήθηκε τον πατέρα του. Σε τι βουνά ανέβηκε, τι τράβηξε, πόσα υπέφερε. Ο πατέρας του δεν σκοτώθηκε. Γύρισε με τα πόδια στο χωριό του, ρακένδυτος και ψειριασμένος. Μετά από εφτά χρόνια γέννησε τον γιο που μου έδωσε τη φωτογραφία. Από περιέργεια , του είπε ένας φίλος του συμβολαιογράφος,  κοίταξα κάποτε να δω στο αρχείο μου, αν έγιναν συμβόλαια την ημέρα της κήρυξης του πολέμου, την 28 Οκτωβρίου 1940. Με έκπληξη είδα ότι είχε γίνει ένα πωλητήριο, όπου ο πατέρας σου, είπε στο γιο, πουλούσε ένα οικόπεδό του. Έτσι εξηγήθηκε πολύ αργότερα και η απορία πολλών συγχωριανών του στρατιωτών πού βρήκε τόσα λεφτά και ξόδευε. Ο πατέρας μου , είπε ο γιος, ήταν ανύπαντρος τότε και φαίνεται ότι μπροστά στο αβέβαιο της επιστροφής θέλησε να μη στερηθεί τα αναγκαία. 
Με τις σκέψεις αυτές γύρισε ο γιος του στρατιώτη από την Αλβανία, τη Βόρεια Ήπειρο. Μετά έψαξε και βρήκε τη φωτογραφία του στρατιώτη πατέρα του.

8/11/11

Καλό ταξίδι φίλε Μήτσο

Αυτό το παράθυρο έκλεισε σήμερα για πάντα.Και ο μοναχικός ένοικος του σπιτιού στον πεζόδρομο του σιδηροδρομικού σταθμού των Λεχαινών , έφυγε για το μακρινό του ταξίδι. Ο Μήτσος ο Μηχανός, ο Σκάρλας, ο ασυμβίβαστος, έζησε εκεί τα τελευταία του χρόνια, αποκομμένος από μια κοινωνία που βυθίστηκε στην κατανάλωση, στην ιδιώτευση και την υποκρισία. Αυτός είχε δει από καιρό και μας προειδοποιούσε με το μελαγχολικό του χαμόγελο, πάντα σιωπηλός. Θα θυμόμαστε για πάντα την καλοσύνη του, το χαμόγελό του, αλλά και τη αφανή  προσφορά του στον τοπικό μας πολιτισμό, την ανιδιοτελή αγάπη του για τον Σύλλογο Ανδρέα Καρκαβίτσα που τον "κράτησε"  μόνος του σε χαλεπούς καιρούς, για τον Ηλειακό , για τα Λεχαινά.
Καλό σου ταξίδι Μήτσο, φίλε των ανέμελων παιδικών  χρόνων και της δημιουργικής νιότης.

26/9/11

Γοήτευσε με την ανάγνωση της Ω Ραψωδίας της Ιλιάδας ο Δ.Ν.Μαρωνίτης στα Λεχαινά


Με δύο ποιήματα Ηλείων ποιητών, ένα του Γιώργη Παυλόπουλου και ένα του Γιώργου Γώτη ξεκίνησε την ομιλία του το περασμένο Σάββατο 24/5 στα Λεχαινά ο Δ.Ν. Μαρωνίτης.
Είχαν προηγηθεί απονομές τμητικών δώρων στον διαπρεπή φιλόλογο εκ μέρους του αντιδημάρχου πολιτισμού του τοπικού Δήμου, μαθητών του Γυμνασίου και Λυκείου Λεχαινών και της Πολιτιστικής Ομάδας Φράγμα, που οργάνωσε την ωραία αυτή εκδήλωση.
Στη συνέχεια ο Δ.Ν. Μαρωνίτης μετά από ένα σύντομο εισαγωγικό σχόλιο διάβασε την Ω ραψωδία της Ιλιάδας στη δική του μετάφραση καθηλώνοντας για μία και πλέον ώρα το πολυπληθές κοινό.
Το θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα του τέλους ήταν για όσους έζησαν αυτή τη μοναδική εμπειρία ένα μεγάλο ευχαριστώ για την μεγάλη προσφορά στά ελληνικά γράμματα του Δ.Ν. Μαρωνίτη, του καθηγητή, του μεταφραστή , του φιλόλογου, του ενεργού πολίτη.

23/9/11

Ο Δ.Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ διαβάζει ΙΛΙΑΔΑ στα Λεχαινά

Μια ξεχωριστή εκδήλωση που παρουσιάζει πανηλειακό ενδιαφέρον, οργανώνει η τοπική Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα το ερχόμενο Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011, ώρα 8 μμ, στον δημοτικό κινηματογράφο ΑΣΤΡΟΝ Λεχαινών.
Συγκεκριμένα ο ομότιμος καθηγητής και διαπρεπής φιλόλογος Δ.Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ θα διαβάσει σε μετάφρασή του την Ω ραψωδία της ΙΛΙΑΔΑΣ του Ομήρου.
Στα πλαίσια της ίδιας εκδήλωσης ο Δ.Ν.Μαρωνίτης θα τιμηθεί από τοπικούς φορείς για τη μεγάλη του προσφορά στα γράμματα και τον πολιτισμό μας.

Για την αξία της λογοτεχνικής ακρόασης ο Δ.Ν.Μαρωνίτης έχει γράψει:
Η αρχή της λογοτεχνικής ακρόασης προϋποθέτει αμοιβαιότητα μεταξύ εκείνου που εκφέρει τον επικό λόγο και εκείνου που τον προσλαμβάνει, εξασφαλίζοντας και για τους δύο την ακροαματική απόλαυση. Προκειμένου για τα δύο ομηρικά έπη, την Ιλιάδα κατεξοχήν, ο ακροαματικός στόχος και τρόπος αίρει, κατά τη γνώμη μου, και το εκβιαστικό δίλημμα μεταξύ προφορικής και γραπτής σύνθεσης του έπους. Η ακρόαση, ως αναφαίρετος όρος της επικής ποίησης, αποτελεί αγωγό αυτόματης συμμαχίας μεταξύ προφορικής και γραπτής σύνθεσης, στον βαθμό που αυτή κατέχει και διατηρεί τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Αφού αρχικός και τελικός προορισμός του ποιητικού κειμένου είναι να ακουστεί ο συνταγμένος λόγος, για να λειτουργήσουν, πλάι στα νοηματικά, τα φωνηματικά, ρυθμικά και μουσικά του στοιχεία. Και ασφαλώς δεν είναι τυχαίο ότι στις μέρες μας, που έχει εμπεδωθεί η βουβή ανάγνωση της ποίησης, παράγονται συνήθως κουφά ποιήματα. 
Γενικεύοντας, αυθαίρετα ίσως, υπενθυμίζω την υπεροχή της ακοής έναντι των άλλων αισθήσεων για δύο τουλάχιστον λόγους: η ακροαματική εισφορά και πρόσληψη της ποίησης απορροφά και απελευθερώνει τις άλλες τέσσερις αισθήσεις από τις χωρικές και χρονικές τους δεσμεύσεις, παράγοντας φαντασιακού τύπου όραση, αφή, γεύση, όσφρηση, μέσω της λογοτεχνικής συνομιλίας. Αποδείχνεται έτσι η λιγότερο εγωιστική, η πιο δημοκρατική αίσθηση, στον βαθμό που ευνοεί την αμοιβαία κυκλοφορία του λόγου και την προαγωγή του σε διάλογο. Απόδειξη: η φίμωση της ακροαματικής επικοινωνίας που την επιβάλλουν οι κάθε λογής αυταρχικές εξουσίες.