ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Απρίλης, ο μήνας της Ανοιξης. Φέτος ο καιρός είναι άστατος. Πότε λιακάδα, πότε βροχή. Συννεφιές άλλοτε και σκόνη.Στην εξοχή τα δέντρα έχουν ανθίσει, τα βλέπω ολοστόλιστα. Η κυδωνιά (φωτο 1) καμαρώνει σαν νυφούλα.Απτόητη από τον θόρυβο του τρακτερ που οργώνει δίπλα το χωράφι για τη σπορά του καλαμποκιού.(2)Την άλλη μέρα έρχεται ο Πέτρος με τα φρεσκοκομμένα σπαράγγια στα χέρια. Τα δείχνει καμαρώνοντας, τ΄ αφήνει δίπλα στο τραπέζι.(3-4) Το βράδυ θα γίνουν ομελέτα με έξη αυγά και τυρί φέτα.
Απρίλης. Φέτος η Μεγάλη Βδομάδα και το Πάσχα έπεσαν νωρίς. Πρωί της Μεγάλης Παρασκευής από την περίφημη ζωοπανήγυρι , απέμειναν μόνο τα παιδικά παιχνίδια και οι μικροπωλητές που πουλάνε χειροποίητα παστέλια και γλυκίσματα (5). Το βράδυ στον Επιτάφιο, εξω από το Κοιμητήριο μας υποδέχεται η φωτιά της θειάς Κέλπως που από χρόνια τη συντηρούν τα παιδιά και τα εγγόνια της (6).Ακαυτη βάτος η Παράδοση.Κυριακάτικα ο καιρός δεν προσφέρεται για υπαίθριο ψήσιμο και το ντόπιο κατσικάκι πηγαίνει στον φούρνο της γειτονιάς σε λαμαρίνα πάνω σε κλήματα.(7).
Ανοιξη και η Φύση αναγεννάται. Στούς κήπους εκτρέφονται οικόσιτα πρόβατα και πουλερικά, στα χωράφια πρασινίζουν οι πατάτες και στους φρεσκοφρεζαρισμένους ελαιώνες οι ελιές υπόσχονται πλούσια σοδειά. (8,9,10).
Ανοιξη, καιρός για χαμόγελο.

ένα ποδήλατο μάς περιμένει στην ακρογιαλιά

ΝΩΝΤΑΣ ΝΙΚΟΛΕΤΣΕΑΣ, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ!

Κηδεύτηκε σήμερα 12/3 στην Πάτρα ο Νώντας Νικολετσέας, συν/χος εκπαιδευτικός,που πέθανε χθες σε ηλικία 78 ετών χτυπημένος από την  επάρατη νόσο. .Γεννήθηκε στο Εξωχώρι Μεσσηνίας, αποφοίτησε από την Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και τη δεκαετία του ΄60 διορίστηκε δάσκαλος στο μονοθέσιο δημοτικό σχολείο των Αγίων Θεοδώρων Λεχαινών και εν συνεχεία στη Νέα Μανολάδα. Στη συνέχεια τέλειωσε δύο  πανεπιστημιακές σχολές, Πάντειο και Φιλοσοφική και μετά από μια σύντομη θητεία του σε ελληνικά σχολεία της Γερμανίας ,διορίστηκε Επιθεωρητής Στοιχ/δους Εκπαίδευσης και Σχολικός Σύμβουλος. Υπήρξε άνθρωπος ευρείας μορφώσεως , δημιουργικός, ανιδιοτελής και για την  λαμπρή σταδιοδρομία του στην στοιχειώδη εκπαίδευση  και την ενεργή παρουσία του στα κοινωνικά δρώμενα ,οι μαθητές του , οι συνάδελφοί του και οι φίλοι του ,τον τίμησαν με την αθρόα παρουσία τους και του ευχήθηκαν συγκινημένοι για το στερνό του ταξίδι.

ΕΝΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗ ΜΕΛΙΣΣΑ

Το χωριό λέγεται Μέλισσα. Πρώην Ζόγκα ή Καστράκι. Από τα Λεχαινά 8 χιλιόμετρα. Περνάμε τα φανάρια και παίρνουμε την παλιά εθνική οδό.Εκεί ακριβώς στο Μοσχονέρι στρίβουμε δεξιά πρός Αγίους Θεοδώρους, παλιότερα Μπάστα. Στην έξοδο του χωριού τα έργα του νέου αυτοκινητόδρομου έχουν από καιρό σταματήσει, μένει μια γέφυρα μισοτελειωμένη με ξεθωριασμένα συνθήματα πάνω της- ξεσηκωθείτε κλπ..Συνεχίζουμε τον ανηφορικό δρόμο που καταλήγει σε μια πρώην ρεματιά. Η ρεματιά παρά τα ξελογγώματα και τις αλλεπάλληλες φωτιές , επιμένει. (φωτο 1) Δίνει και νερό για τους περαστικούς. Ενας ντόπιος φρόντισε να κατασκευάσει μια βρύση που δίνει άφθονο και μια άλλη μικρότερη παρακάτω που τη βλέπουμε στερεμένη (φωτο2,3). Είναι ο Νιόνιος ο Σόλος, παθιασμένος ερασιτέχνης τραγουδιστής δημοτικών τραγουδιών και αμετανόητος ποιητής. Καλή του ώρα ,κι ας παραπονιέται ότι δεν τον αφήσαμε κάποια φορά να διαβάσει το ποιημά του.Στο άκρο της ρεματιάς αριστερά το παλιό τυροκομιό, βλέπουμε δυό τρεις αλλοδαπούς να ποστιάζουν δοχεία με γάλα. Δεξιά μας το αμπέλι μπουμπουκιασμένο και ένα ρόζ χαλί από κάτω δοξάζει την Ανοιξη που επελαύνει.(φωτο 4) Ανηφορίζουμε ξανά και στην είσοδο του χωριού ο Πέτρος φρενάρει για να χαιρετήσει κάποιον γνωστό του. Αν έχει σπαράγγια του λέω να ρωτήσει κι αυτός αμέσως προθυμοποιείται να μας φέρει ένα μάτσο στην ταβέρνα του χωριού που κατευθυνόμαστε. Εκεί η κυρά Ντίνα που μας υποδέχεται ,αναλαμβάνει να μας ετοιμάσει τα πιάτα για να πιούμε τα κρασάκια μας. Πατάτες τηγανητές κομένες στο χέρι, φέτα ντόπια και τα σπαράγγια του φίλου μας ομελέτα με 6 ντόπια αυγά, σαλάτα και εξτρά χορτόπιτα , ζυμωτό ψωμί και για επιδόρπιο ντόπιες φράουλες πασπαλισμένες με ζάχαρη. Το κρασί ντόπιο κοκκινέλι, ο γευσιγνώστης Πέτρος το εγκρίνει ασυζητητί και δίνει στη μικρή κόρη της κυρά Ντίνας ένα CD με δημοτικά τραγούδια ηχογραφημένα προπολεμικά. Αραπάκης, Ρούκουνας, Παπασιδέρης, Παπαγκίκα.Η περίσταση απαιτεί και την ανάλογη μουσική. Ακούμε και τη Θεωνίτσα που αρέσει του Πέτρου και εγκαταλείπουμε την ωραία Μέλισσα με κεράσματα και ευχές για Καλό Πάσχα.