17/7/13

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ Κ.ΨΥΧΟΓΙΟΥ "Η πολιτική βία στην Ελληνική κοινωνία"


Η Ελλάδα έχει τη βιαιότερη πολιτική ιστορία στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υποστηρίζει ο Δημήτρης Ψυχογιός. Η ανάλυσή του επικεντρώνεται στη μεταπολιτευτική περίοδο με στόχο να αποδείξει ότι η τρομοκρατία, οι αιματηρές συγκρούσεις διαδηλωτών-αστυνομίας, η «δίκαιη οργή», οι συνεχείς καταλήψεις και καταστροφές, ακόμα και η απειλητική ενίσχυση των νεοναζί, δεν εξηγούνται από την «υλική βάση», από τις κοινωνικές συνθήκες. Την αιτία πρέπει να την αναζητήσουμε στην κουλτούρα της ελληνικής κοινωνίας: η πολιτική βία διαιωνίζεται επειδή αποθεώνεται η πολεμική βία των πραγματικών ή φανταστικών προγόνων μας. Πρόκειται για την αγωνιστική ανάγνωση της ιστορίας που η Δεξιά αποκαλεί «πολεμική αρετή των Ελλήνων» και η Αριστερά «αντιστασιακό ήθος του ελληνισμού». Η εκπαίδευση, η βίαιη ρητορική κομμάτων, συνδικάτων και μέντια εκμηδενίζουν τις δυνατότητες δημοκρατικού διαλόγου και συμβιβασμών. Υποκινούν τους πολίτες σε συγκρούσεις, σε αγώνες που μιμούνται και δικαιώνουν κάποιους που προηγήθηκαν – που και αυτοί δικαίωναν κάποιους προηγούμενους.
Ο Δημήτρης Ψυχογιός γνωρίζει ανάγνωση, γραφή, λίγη αριθμητική• ήταν καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ασχολήθηκε κατά καιρούς με την πολιτική, εργαζόταν πάντα σε εφημερίδες και περιοδικά. Συνεχίζει να σχολιάζει την επικαιρότητα κάθε Κυριακή στο Βήμα ως «Διόδωρος Κυψελιώτης», γράφει και στην Athens Voice. Παντρεμένος, πατέρας πολλών παιδιών. Γεννήθηκε το 1948 στα Λεχαινά Ηλείας.

11/7/13

ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΟΠΠΑΚΙΟΝ ΠΑΠΕΝΓΚΟΥΣ ΣΤΑ ΛΟΥΤΡΑ

Του Βασίλη Λαδά*

Με τις ζέστες του Μαΐου, εκδράμαμε οικογενειακώς, για ένα απόγευμα, στα Λουτρά Κυλλήνης. Ξάπλωσα με τον παιγνιώδη «Εξώστη» του Νίκου Καχτίτση στην επανέκδοση από την «Κίχλη» το 2012. Τα Λουτρά ήταν αγαπημένος νεανικός τόπος του Καχτίτση και ίσως γι’ αυτό παρακινήθηκα να ξαναδιαβάσω την υπαρξιακή περιπέτεια του αυτοβασανιζόμενου και υποψήφιου αυτόχειρα (που συνεχώς αναβάλλει) Στοππάκιου Παπένγκους στην εξωτική Αφρική. Από το 1964 που πρωτοκυκλοφόρησε «Ο Εξώστης» είναι στην πρώτη γραμμή για όσους αναζητούν στις αφηγήσεις κάτι παραπάνω από την πλοκή: το γλωσσικό ύφος.

Στην έκδοση της Κίχλης περιέχεται κι ένα χρονολόγιο για τη ζωή και το έργο του Καχτίτση, από τον Βίκτωρα Καμχή. Διαβάζοντας για τις τελευταίες ημέρες της ζωής του, τον Μάιο του 1970, όταν ήρθε ο Καχτίτσης από τον Καναδά, ανιάτως ασθενής, για να «φύγει» σε λίγες ημέρες μετά την άφιξή του στην Πάτρα, θυμήθηκα τι μου είχε πει προ ετών ο λόγιος δικηγόρος και φίλος του Παύλος Μαρινάκης. Τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο και για να τον εμψυχώσει του λέει: «Νίκο, είσαι στον εξώστη». «Στο υπόγειο είμαι, στο υπόγειο», του απάντησε. Αυτή η σπαρακτική απάντηση ίσως να μαρτυρούσε ασυνείδητα (σκέφτηκα βέβηλα) τον ανεπιφύλακτο θαυμασμό του Καχτίτση για τον Ντοστογιέφσκι. Για την πεμπτουσία του ύφους, όπως έλεγε (αλλά θα πρόσθετα) και για την καρναβαλική αντιμετώπιση των ηρώων, τις συνεχείς ανατροπές των ψυχογραφημάτων. «Το υπόγειο», ένας μονόλογος αυτοβασανιζόμενου παράδοξου ανθρώπου είναι, φοβισμένου από την απειλητική ύπαρξη ενός στρατιωτικού. Ακριβώς όπως και ο Στοππάκιος. Αλλά και ο μονόλογος του Ιππόλυτου στον «Ηλίθιο», ένας μονόλογος υποψήφιου αυτόχειρα είναι (της αναβολής).

Μακριά το πήγαινα. Ηταν χαρά θεού κι αυτοβασανιζόμουν σαν τον Στοππάκιο. Ευτυχώς με έσωσε η κόρη μου, που της είχε απαγορευτεί να μπει στο νερό γιατί η θάλασσα ήταν ακόμη κρύα κι αυτή πολύ μικρή. «Τι έπαθες; Αποκοιμήθηκες; Εμπα στη θάλασσα, εσύ είσαι μεγάλος, δεν θα κρυώσεις».

*Ο Βασίλης Λαδάς είναι συγγραφέας και ποιητής

(Από την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 7/7/13)

25/6/13

ΣΙΝΕ ΡΟΔΟΝ- ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

  1. ΣΙΝΕ ΡΟΔΟΝ - ΣΤΑΦΙΔΟΚΑΜΠΟΣ

    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ 2013

    ΙΟΥΝΙΟΣ, ΩΡΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ 9:45 Μ.Μ.

    ΠΑ-ΣΑ 21/6-22/6 LINCOLN
    ΚΥ-ΔΕ 23/6-24/6 CAPITAL - ΚΕΦΑΛΑΙΟ
    ΠΑ-ΣΑ 28/6-29/6 SKYFALL
    KY-ΔΕ 30/6-1/7 Η ΑΓΕΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

    ΙΟΥΛΙΟΣ, ΩΡΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ 9:45 Μ.Μ.

    ΠΑ-ΣΑ 5/7-6/7 Ο ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟ ΧΑΒΙΑΡΙ
    ΚΥ-ΔΕ 7/7-8/7 ASTERIX
    ΠΑ-ΣΑ 12/7-13/7 LONE RANGER
    KY-ΔΕ 14/7-15/7 AN
    ΤΡ 16/7 EPIC 3D
    ΠΑ-ΣΑ 19/7-20/7 GATSBY 3D
    KY-ΔΕ 21/7-22/7 ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗ 3D
    ΠΑ-ΣΑ 26/7-27/7 LIFE OF PI 3D
    KY-ΔΕ 28/7-29/7 ΜΠΑΜΠΟΥΛΕΣ 3D

    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ, ΩΡΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ 9:30 Μ.Μ.

    ΠΕ-ΠΑ 1/8-2/8 BEFORE MIDNIGTH
    KY-ΔΕ 4/8-5/8 DJANGO
    ΠΑ-ΣΑ 9/8-10/8 FAST FURIUS 6
    KY-ΔΕ 11/8-12/8 KROODS 3D
    ΣΑ-ΚΥ 17/8-18/8 IRONMAN 3D
    ΔΕ-ΤΡ 19/8-20/8 HANGOVER ΙΙΙ
    ΠΑ-ΣΑ 23/8-24/8 ΜΑΝ ΟF STEEL 3D
    KY-ΔΕ 25/8-26/8 OBLIVION

24/6/13

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Β.ΚΑΤΣΙΝΑΣ

Αλέξανδρος Β.Κατσίνας. Συνταξιούχος συμβολαιογράφος Μυρτουντίων. Ετάφη χθες στο Κοιμητήριο της Αγίας Τριάδας των Λεχαινών.Απεβίωσε σε ηλίκία 81 ετών μετά από μακρά ασθένεια.
Σε όλη την άψογη επαγγελματική του σταδιοδρομία (1964-2001) δεν έγραφε παρά συμβόλαια.Κατέγραφε όμως με την ισχυρή του μνήμη και μετέδιδε στους νεότερους με τον έξοχο αφηγηματικό του λόγο, το  σπινθηροβόλο πνεύμα του και το ευθύβολο χιούμορ του, πτυχές και λεπτομέρειες της τοπικής ιστορίας και παράδοσης που αναπαράγουν πολιτισμό και διαχρονικές αξίες.
Σε ευχαριστούμε για όλα ,Αλέξανδρε.Θα σε θυμόμαστε με αγάπη.

26/5/13

ΓΟΗΤΕΥΣΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ ΣΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ΒΡΑΔΙΑ

 Μια ώρα γεμάτη ποίηση, μια βραδιά αφιερωμένη στον ποιητικό λόγο ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες ποιητές.Πράγματι ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς γοήτευσε το κοινό που κατέκλυσε χθες βράδυ το καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών στην εκδήλωση που οργάνωσε η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα. Διάβασε πολλά ποιήματά του, μίλησε για τη ζωή και το έργο του και στο τέλος απάντησε σε ερωτήσεις του κοινού.

16/5/13

Ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς διαβάζει ποιήματά του

ΣΑΒΒΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ

Σάββατο 25 Μάη  2013, ώρα 8.30μμ
στο καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών


ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς
διαβάζει ποιήματά του 
και συνομιλεί με το κοινό


8/5/13

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

του Τάκη Λαϊνά

Αφιερώνεται στο φίλο μου ποιητή Χ. Ντάντο

Μέρος 1ο

Η ομαδική πτήση των πουλιών ήταν και είναι μια εικόνα που πάντα με γοήτευε. Η γεωγραφική θέση, η βλάστηση και κυρίως τα νερά, λίμνες λιμνοθάλασσες ποτάμια βάλτοι, είναι οι αιτίες που έχουμε πολλές τέτοιες όμορφες εικόνες στο τόπο μας. Νωρίς την άνοιξη και συνήθως το μεγαλοβδόμαδο περνούν τα τρυγόνια. Έρχονται από το Νότιο ημισφαίριο που χειμωνιάζει και πηγαίνουν στο Βόρειο που καλοκαιριάζει. Διασχίζουν την Αφρική και όλη τη Μεσόγειο και κουρασμένα εξαντλημένα και αδύναμα κάνουν πρώτη στάση στα Στροφάδια και την Ζάκυνθο, όπου γίνονται εύκολη λεία των κυνηγών, ανασυντάσσονται γρήγορα και πάλι σε ομάδες συνεχίζουν περνώντας από συγκεκριμένα σημεία κάθε φορά, Κάστρο, Αλυκές Λεχαινών, Φάλαρη και προορισμό την Ουκρανία, τη Ρωσία και αλλού. Τα ίδια πουλιά επιστρέφουν το Δεκαπενταύγουστο για τον ίδιο λόγο γιατί ο καιρός αντιστρέφεται, αλλά είναι ψωμωμένα και δυνατά και σαφώς πλουσιότερη και νοστιμότερη λιχουδιά μαγειρεμένα στην κατσαρόλα. Αυτό το γεγονός μου έδινε την ευκαιρία στο τέλος της δεκαετίας του ’60 να κάνω πολιτική κριτική με χιούμορ στο συνομήλικό μου Βασίλη, κυνηγό και δεξιό, λέγοντας ότι στις χώρες του προλεταριάτου υπάρχει ευημερία κι όλοι τρώνε και περνούν καλά, ενώ στην Αφρική τον τρίτο κόσμο, αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης του καπιταλισμού υπάρχει πείνα γενικώς, ακόμα και τα τρυγόνια πεινάνε, και άραγε εμείς ποιο κόσμο θα διαλέξουμε; Αυτά λέγαμε παιδιά και γελούσαμε.

29/4/13

Η οινοπαραγωγή στην Ηλεία και ο διατροφικός μας πλούτος

μια διαφορετική βραδιά στο καφέ ΟΣΕ Λεχαινών από την Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα

 Επί δέκα συνεχή χρόνια η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα οργανώνει σε μηνιαία βάση εκδηλώσεις στο καφέ-Οσε των Λεχαινών, αλλά αυτή τη φορά η εκδήλωση  του περασμένου Σαββάτου, είχε κάτι παραπάνω. Γιατί μετά την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που έγινε στην αίθουσα του καφέ με εισηγητές τον  γεωπόνο Τάκη Λαϊνά (που αναφέρθηκε στη μυθολογία,  την ιστορία αλλά και τη βιολογία της παραγωγής κρασιού) και τον οινοπαραγωγό Διονύση Μπριντζίκη (που απάντησε σε πλήθος ερωτήσεων και παρεμβάσεων του ακροατηρίου γοητεύοντας το κοινό με τις  εξειδικευμένες γνώσεις του ), η εκδήλωση μεταφέρθηκε στο αίθριο του καφέ και βοηθούσης και της γλυκιάς βραδιάς, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τα εκλεκτά κρασιά του κτήματος Μπριντζίκη συνοδεία ποικιλίας  μεζέδων (ακόμη και αγριαγκινάρες έφερε κάποιος φίλος) που ετοίμασαν φίλοι και μέλη της Ομάδας. Ακόμη μια ιδιαιτερότητα της βραδιάς, ήταν ότι οι συμμετέχοντες συνέβαλαν  κατά βούλησιν στα οργανωτικά έξοδα στα πλαίσια της φιλοσοφίας της Ομάδας για αυτοοργάνωση.

19/4/13

Η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα
οργανώνει
το Σάββατο 27 Απριλίου 2013, ώρα 8,30μμ
στο ΚΑΦΕ ΟΣΕ Λεχαινών

Βραδιά για την Οινοπαραγωγή στην Ηλεία
και τον διατροφικό μας πλούτο


εισηγητές: Διονύσης Μπριντζίκης, οινοπαραγωγός
       Τάκης Λαϊνάς, γεωπόνος

6/4/13

Από τον ΑΣΟ στο Φυλάκιο -ένας περίπατο στις γραμμές



 Είχα χρόνια να κάνω αυτόν τον περίπατο. Από τον ΑΣΟ στο Φυλάκιο του δρόμου προς  Ανδραβίδα, από τις γραμμές του τραίνου, που μας εγκατέλειψε κι αυτό εδώ και καιρό.
Από τον ΑΣΟ,ένα σημαδιακό κτίριο των αρχών  του περασμένου αιώνα.. Αυτόνομος Σταφιδικός Οργανισμός. Χώρος συγκέντρωσης , αποθήκευσης και επεξεργασίας της σταφίδας.Με την οικία του διευθυντή και στο ισόγειο τα γραφεία. Από χρόνια έρημα και ερειπωμένα.
 Το κτίριο έχει περιέλθει στην κυριότητα του τοπικού Δημου και προσφάτως εντάχθηκε σε πρόγραμμα ανάπλασης και σύμφωνα μ΄αυτό οι τρεις τελευταίες αποθήκες θα μετατραπούν σε χώρους κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων..
 Εδώ και χρόνια στις αίθουσές του στεγάζονται και κατασκευάζονται τα άρματα του τοπικού καρναβαλιού εξ ου και η λέξη ΕΘΙΜΟΤΟΠΙΚΟΣ  στην πόρτα, παραπέμπει στον σύλλογο που έχει αναλάβει την οργάνωσή του.Σε μια απ΄αυτές τις αίθουσες παίχτηκε την άνοιξη του 1965 από μαθητές του Λυκείου Λεχαινών η τραγωδία "Ιφιγένεια εν Αυλίδι" , στην ίδια αίθουσα την άνοιξη του 1972 οργανώσαμε τον "Χορό της Πασχαλιάς" , το χορό των παιδιών της"Μορφωτικής Ενωσης Λεχαινών ο Ανδρέας Καρκαβίτσας". Στις αίθουσες αυτές η ΕΠΟΝ οργάνωνε τις "Εύθυμες βραδιές "  της στα χρόνια της Κατοχής...Ηρωϊκές εποχές...

3/4/13

Η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα

οργανώνει

το Σάββατο 27 Απριλίου 2013, ώρα 8,30μμ
στο ΚΑΦΕ ΟΣΕ Λεχαινών

Βραδιά για την Οινοπαραγωγή στην Ηλεία
και τον διατροφικό μας πλούτο


εισηγητές: Διονύσης Μπριντζίκης, οινοπαραγωγός
       Τάκης Λαϊνάς, γεωπόνος


11/3/13

ΤΟ ΛΕΧΑΙΝΙΤΙΚΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΚΑΙ Ο ΓΕΝΙΤΣΑΡΙΣΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΔΙΑΛΟΓΟΣ" (Λεχαινά 1978-1983)


Το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους (Αριθ.1) του περιοδικού ΔΙΑΛΟΓΟΣ- τρίμηνης έκδοσης της Μορφωτικής Ενωσης Λεχαινών ο Ανδρέας Καρκαβίτσας- το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτη του 1978
Διακρίνονται οι Νικόλας Μουρτζίνης και Ανδρέας Καρκαβίτσας (Καβουρίνος)
Στο πρώτο αυτό τεύχος του Διαλόγου ο παλιός Γενίτσαρης Τάσης Τασόπουλος και δάσκαλος των νεότερων μαζί με τον γιό του Νίκο,  μιλάει στον Διονύση Κράγκαρη για την τελετουργία του Γενιτσαρίστικου Χορού
Στη φωτογραφία αυτή νέοι χορευτές καθοδηγούμενοι από τον παλιό Γενίτσαρη Τάση Τασόπουλο χορεύουν  σε ένα αυθόρμητο ξέσπασμα μεσημέρι αποκριάς στην πλατεία του Αγίου Δημητρίου ,λίγα χρόνια πριν την επίσημη αναβίωση του χορού μεταπολιτευτικά

14/2/13

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΠΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
 Αυτό το σπίτι έχει φύγει από καιρό.  Από τις αρχές της δεκαετίας του ' 80.Σπίτι εξ ολοκλήρου πλίθινο, από εκείνες τις πλίθες που κόβανε στις λάκες, του Κουμπούρα, της Κουβαρούς, του πρώτου Δημοτικού, που δεν υπάρχουν κι αυτές πια. Τις σκέπασαν τα χώματα, τις μπάζωσαν, έγιναν οικόπεδα, μπήκαν στο σχέδιο.Οι νεότεροι δεν θα τις δουν ποτέ.Οι παλιότεροι θα τις θυμόμαστε, γεμάτες νερό το χειμώνα, κρυσταλλιασμένες τις παγωμένες ημέρες του Γενάρη, με τα ευκάλυπτα ,τις πάπιες, τα παιγνίδια που παίζαμε τα καλοκαίρια στο αφράτο χώμα και στις δαιδαλώδεις κρυψώνες τους.
Αυτό το διόροφο πλίθινο σπίτι θα χτίστηκε πολύ παλιά, ίσως στα μέσα  του 19ου αιώνα. Κτήτορας ο Παπα Αναστάσης που ήρθε από το Δερβή Τσελεπή (σήμερα Λάππα) έχοντας γλυτώσει τις λίρες του από τον γνωστό λήσταρχο Νενέκο. Του έριξε καυτό λάδι για να ομολογήσει πού τις έχει κρύψει, αλλά ο παπάς δεν μαρτύρησε. Τις έφερε μαζί του στα Λεχαινά και μ΄αυτές αγόρασε  αμπέλια και σταφίδες και .ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο δίπλα στον Στρεμμενό, τον ακάλυπτο  τότε χείμαρο της κωμόπολης. Αυτός έδωσε και τ΄όνομά του στην οικογένεια. Παπα- Αναστάσης.Παπαναστασόπουλος.Αυτός είναι ο γενάρχης .  Ο γιός του ο παπα Γιάννης, παπάς στον Αι Δημήτρη ,συνέχισε την παράδοση και ισχυροποίησε την οικογένεια . Ενα από τα παιδιά του, το βάφτισε Δημοσθένη, όνομα που προσδιορίζει έκτοτε ολόκληρο το σόι.

Το σπίτι χτίστηκε δίπλα στον Στρεμμενό με το πέτρινο τοξωτό γεφύρι του που ένωνε τα Λεχαινά με το γειτονικό Σουλεϊμάναγα (Μυρσίνη) και τον Προσφυγικό Συνοικισμό, με μια τεράστια αλάνα μπροστά του (πλατεία σήμερα) που τα  παιδιά της γειτονιάς έπαιζαν ποδόσφαιρο, με γουρουνόφουσκες στην αρχή με τόπι αργότερα, έχοντας γύρω τους και θεατές  όλους σχεδόν τους  επαγγέλματίες  που εξυπηρετούσαν τότε τις ανάγκες των ανθρώπων και των ζώων, τον αλμπάνη (το αλμπάνικο για τα πεταλώματα των αλόγων ήταν μια χαμοκέλλα, κολλητά στο σπίτι - λειτούργησε πάνω από εκατό χρόνια ώς τα μέσα του ΄60), τον σαμαρά, τον φαναρά, τον σιδερά, τον τυπογράφο, τους μπακάληδες και τους χασάπηδες, τον ποδηλατά, αλλά και τον μάστορα του ανερχόμενου είδους, του αυτοκινήτου  και των μηχανών. Αυτός το ευρύχωρο άπλωμα, η πλατεία, συγκέντρωνε πλήθος χωρικών  που κατέβαιναν  με τα ζώα τους, άλογα ,γαϊδούρια και μουλάρια  για τις  καθιερωμένες προμήθειές τους από την σφύζουσα  αγορά , αλλά και συχνά γινόταν χώρος συγκέντρωσης αλόγων για απογραφή  και επίταξη εν καιρώ πολέμου και  σκύλων για αντιλυσσικούς εμβολιασμούς (δεν είχε εξαλειφθεί ακόμη  στην περιοχή μας ο ιός της λύσσας).

Το σπίτι αυτό  τα τελευταία χρόνια, ανήκε στον γέρο Δημοσθένη, (γέρος δεν ήταν , αλλά έτσι τον βλέπαμε εμείς με τα παιδικά μας μάτια), έναν καλοκάγαθο αλλά λίγο παράξενο στους τρόπους κτηματία, που ζούσε από τη σταφίδα και το μικρό μαγαζί (μπακάλικο ,αλλά και ταβέρνα για την κατανάλωση του κρασιού των αμπελιών)  που διατηρούσε στο ισόγειο του σπιτιού.
Ολοι τον θυμούνται με συμπάθεια  και έχουν να διηγηθούν κάποιες από τις ευφρόσυνες καταστάσεις που δημιουργούσε η συμπεριφορά του.Για τα καλάμια που διάλεγε για γράβαλο (με φεγγάρι κομμένα), για το πώς έκανε τις πρόβες στο ραφείο του Κεφάλα, για το αραγμένο εκεί δίπλα φορτηγό του Τσιγκλή ,που λύθηκε το χειρόφρενό του και έπεσε στον τοίχο του σπιτιού  κι έριξε τον σοφά σχηματίζοντας  μια τρύπα σαν τον χάρτη του Νομού Ηλείας,για τα βλαστήμια του όταν  ξεσπούσαν τα μπουρίνια και η σταφίδα ήταν απλωμένη στ΄αλώνια Αύγουστο μήνα, για τις ανεπανάληπτες ατάκες του (-Τί θες Πιτέ; φώναξε με την ένρινη χαρακτηριστική φωνή του από το κεφαλόσκαλο  στον συμμαθητή του γιού του , που  ήρθε στο σπίτι ,για διάβασμα δήθεν ) ή  για τις πολιτικές εμμονές του (Βασιλικός, οι βασιλιάδες ήταν κρεμασμένοι σε περίοπτη θέση στο μαγαζί του  και στον  τετραπέρατο μικρό τότε Τζίμη έδωσε τις καλύτερες καραμέλες- αστακό, όταν αναγνώρισε όλους τους βασιλιάδες στα ασημένια νομίσματα που του έδειξε, Στεφανοπουλικός και αντικαραμανλικός, γιατί κάποτε ο τελευταίος έριξε την τιμή της σταφίδας..). 
Πού πάς; Στου Δημοσθένη! Πού δουλεύεις; Στου Δημοσθένη! έλεγαν όλοι.
 Αλλά ο γέρο Δημοσθένης δεν λεγόταν Δημοσθένης , λεγόταν  Νίκος!. Κληρονόμησε  κι αυτός το ξεχωριστό αυτό όνομα από τον πατέρα του. Δημοσθένης, αρχαίο όνομα, σπάνιο στην νεοελληνική ονοματολογία. Στο σπίτι αυτό έφτιαξε την οικογενειά του (τέσσερα παιδιά, αγόρια) και επέμενε να το διατηρεί όσο ζούσε.Εδώ γέννησε και τον νεότερο Δημοσθένη. Οταν  στη φονική εκείνη μάχη του εμφυλίου ένας αντάρτης ανέβηκε από την πίσω πόρτα στο σπίτι του, του ζήτησε ν΄ανοίξει το παράθυρο για να ρίξει στο απέναντι πολυβολείο, αυτός  αρνήθηκε και  του ζήτησε να τον λυπηθεί δείχνοντάς  του  τη γκαστρωμένη γυναίκα του. Σε λίγες μέρες μετά γεννήθηκε ο νεότερος Δημοσθένης.
 Η κατεδάφιση του σπιτιού αποφασίστηκε από τα παιδιά, μετά τον θάνατο του γερο Δημοσθένη. Το μηχάνημα ανέλαβε δράση
 και σε λίγα λεπτά ένα σπίτι που έζησε τα γεγονότα ενός αιώνα και πολύ παραπάνω ίσως , έγινε συντρίμμια
 Ενας σωρός από ξύλα, πλίθες,χώματα,μπάζα. Ετσι γκρεμίστηκε μια ολόκληρη εποχή. Αυτή η μοναδική γειτονιά, η πλατεία με το αλμπάνικο, το σαμαράδικο, το φαναρτζίδικο,το σιδεράδικο, το τυπογραφείο,  τα παιδιά  από  το Λόπεσι και τον Αι Γεράσιμο, που έπαιζαν μπάλα τ΄απογεύματα, δεν υπάρχει πια.
 



8/2/13

Λεχαινά δεκαετίας ΄70. Πλατεία Γιαννάτου (νυν Σαραντόπουλου).Οικία (κατεδαφισθείσα λίγο αργότερα) Παπαναστασόπουλου. Δίπλα της το αλμπάνικο.

27/1/13

21/1/13

ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, 4 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ - ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ

ΣΑΒΒΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013,ώρα 8μμ
στο ΚΑΦΕ-ΟΣΕ Λεχαινών

ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
4 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ

Μια βραδιά αφιερωμένη στον Ηλείο ποιητή
 ΓΙΩΡΓΗ  ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟ
τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό του

Οργάνωση :Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα

ΕΦΥΓΕ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΤΕΣΙΣ

Παύλος Μάτεσις
1933-2013
Ἔφυγε ἀπὸ τὴ ζωὴ χθες ὁ γεννημένος στὴ Δίβρη συγγραφέας Πάυλος Μάτεσις κατὰ κόσμον Παῦλος Παπαγγελόπουλος. Γεννήθηκε στὴ Δίβρη τὸ 1933 καὶ ἦταν γιὸς τοῦ σχολάρχη Δίβρης κ. Παπαγγελόπουλου ἀπὸ τὸ Αἴγιο καί της διβριώτισσας Εὐφροσύνης Σωτηροπούλου. Πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια περίπου ὑπέστη βαρὺ ἐγκεφαλικὸ ἀπὸ τὸ ὁποῖο δὲν συνῆλθε πλήρως.                                                           

18/1/13

ΜΝΗΜΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ

μια μουσική να τον συντροφεύει στο μακρινό του ταξίδι

αποχαιρετάμε τον αγνό και ευαίσθητο φίλο, που έφυγε σήμερα από κοντά μας και κηδεύεται αύριο στα Λεχαινά. Καλό σου ταξίδι δάσκαλε της αγάπης.

10/1/13

ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ

Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΦΡΑΓΜΑ

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ «Σάββατα στον Σταθμό»

Οργανώνει το Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013, ώρα 8μμ, στο ΚΑΦΕ –ΟΣΕ Λεχαινών



Εκδήλωση αφιερωμένη στον ποιητή ΓΙΩΡΓΗ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟ



Για την εκδήλωση αυτή σκεφτήκαμε ότι θα ήταν καλύτερo να δώσουμε το λόγο για 5-6 λεπτά σε όποιον ενδιαφέρεται να μιλήσει για τον ποιητή ή να διαβάσει 2-3 ποιήματά του ,που ο ίδιος θα επιλέξει.

Θα παρακαλέσουμε μόνο να μας ενημερώσετε  εγκαίρως για τη συμμετοχή σας, ώστε να συντονισθούμε καλύτερα.

Τέλος όσοι διαθέτουν φωτογραφικό ή οπτικοακουστικό  υλικό σχετικό με τον ποιητή , να το στείλουν το συντομότερο στη διεύθυνση:



31/12/12

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΤΕΡΙΣΜΑΤΑ

Ήταν τοποθετημένα σε μια  πρόχειρα διαμορφωμένη προθήκη, στην πάνω μεριά ενός παλιού ξύλινου γραφείου. Στην αρχή στον προθάλαμο του δημοτικού μεγάρου και στη συνέχεια στο νεοεγερθέντα όροφο που στεγαζόταν η δημοτική βιβλιοθήκη. Ήταν σπασμένα αγγεία πήλινα, αρχαία κτερίσματα  από τάφο του 4ου π.χ. αιώνα που βρέθηκε στην περιοχή των Αλυκών. 
     Στάθηκα πολλές φορές μπροστά τους το πρώτο διάστημα και τα κοίταζα. Φανταζόμουνα διάφορα για την ιστορία των προσώπων που θάφτηκαν εκεί, τα μυστικά που έκρυβαν αυτά τα αγγεία.
    Ίσως, σκεφτόμουνα να ήταν κάποια δοχεία με μαγικά αρώματα μιας όμορφης κοπέλας εκείνης της εποχής. Ή να φύλαγαν μέσα τους αναθήματα  ή και τιμαλφή.
  Στη συνέχεια έπαψα να τα κοιτάζω. Το ίδιο φαντάζομαι και άλλοι άνθρωποι. Αποτελούσαν ένα ενιαίο σύνολο με τον χώρο, ήταν σαν μην υπάρχουν. Τοποθετημένα αργότερα δίπλα στο server  στον προθάλαμο της δημοτικής βιβλιοθήκης, έπαψαν να φαίνονται πια.
      Εκεί στην παραλία του Αι Θανάση και πιο πέρα μέχρι το Κοτύχι είναι γεμάτη η αμμουδιά με σπασμένα κεραμικά από τάφους αρχαίας εποχής.
      Όλα δείχνουν πως κάποτε στον τόπο αυτό ήκμασε κάποιος αρχαίος πολιτισμός. Εκεί είχε την  εκβολή του ο ποταμός Πηνειός, μέχρι που ο Ηρακλής τον έστρεψε στην παραλία της Γαστούνης.

25/12/12

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ: ΘΕΙΟΝ ΟΡΑΜΑ


ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ:
ΘΕΙΟΝ ΟΡΑΜΑ
―Δὲ λέτε, ρὲ παιδιά, τίποτα νὰ ζεσταθοῦμε;
Καὶ μὲ τὸ λόγο φάνηκε μαῦρο κορμὶ στὴν ἀνοιχτὴ θυρίδα, κύλησε ἀπὸ τὴ σκάλα κάτω ὁ Κώστας ὁ θερμαστής, βαρυτυλιγμένος στὴν πατατούκα του. Ἔκανε κρύο δυνατό. Βοριᾶς ἐξύριζε τὰ πέλαγα, πάγωνε τ’ ἀκρογιάλια, κρουστάλλιαζε τὰ στοιβαγμένα χιόνια στὰ βουνά. Καὶ τὸ πλήρωμα, ναῦτες καὶ θερμαστές, συναγμένοι ὁλόγυρα στὴ θερμάστρα, φρόντιζαν νὰ ζεσταθοῦν μὲ τὴ φασκομηλιὰ καὶ τὸ ψωμοτύρι. Ὁ λύχνος, καρφωμένος στὴ μέση ἑνὸς στύλου, φώτιζε καὶ κάπνιζε μαζὶ τὰ περίγυρα σωθέματα. Διπλὰ τριπλὰ τὰ κρεβάτια κολλημένα στὰ πλευρά, μὲ τὰ μαῦρα τους στρωσίδια, θύμιζαν νεκροθῆκες στ’ ἀνήλιαστα βάθη τῆς γῆς ταιριασμένες. Κοντὰ ἡ καμαρούλα τοῦ ναύκληρου, ἀνοιχτόπορτη, ἔδειχνε ἄλλο κρεβάτι στρωμένο, δυὸ τρεῖς φωτογραφίες παλιές, μιὰ χρωμολιθογραφία χανούμισσας, χρυσοφορεμένης καὶ ξαπλωμένης σὲ πουπουλένια προσκέφαλα. Καὶ ὁλοῦθε κρεμασμένα τὰ ροῦχα, στὸ λάδι καὶ στὸ κάρβουνο βουτημένα. Οἱ μουσαμάδες ξεσχισμένοι καὶ μυριομπαλωμένοι. Τὰ χοντρὰ ποδήματα καὶ τὰ κασκέτα καὶ οἱ χρωματιστοὶ σκοῦφοι ἔδειχναν τὸ χώρισμα καλογερικὸ κελί. Ἀλλὰ τὸ φλίφλισμα τοῦ νεροῦ ποὺ ἀκουόταν στὰ πλευρά, ἡ μυρωδιὰ τοῦ κατραμιοῦ καὶ τὰ ψημένα πρόσωπα τῶν ἀνθρώπων ἔδειχναν πὼς ἡ ζωὴ ἐδῶ ἀγωνίζεται τὸν τελευταῖο ἀγώνα της. Γιὰ τοῦτο καὶ κανένας δὲν πρόσεξε τώρα στὸ ἀστεῖο κατρακύλημα τοῦ θερμαστῆ.
―Δὲ λέτε, ρὲ παιδιά, καὶ τίποτα νὰ ζεσταθοῦμε; ξαναδευτέρωσε ἐκεῖνος, ἀγκαλιάζοντας τὴ θερμάστρα σὰν ἐρωμένη.

23/12/12

ΤΣΑΝΤΕΣ ΜΕ ΤΡΟΦΙΜΑ ΣΕ ΕΙΚΟΣΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ...

...ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΕΧΑΙΝΩΝ ΜΟΙΡΑΣΕ ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΠΟΠ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ


Σε είκοσι οικογένειες της περιοχής Λεχαινών μοιράστηκαν κατοίκον σήμερα το πρωί τσάντες με τρόφιμα για τις γιορτές των Χριστουγέννων από εθελοντές της τοπικής οικολογικής οργάνωσης "Ενωση Πολιτών για την Οικολογία και το Περιβάλλον" (ΕΠΟΠ).
Η πρωτοβουλία της ΕΠΟΠ να υπάρξει φροντίδα για συμπολίτες που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση λόγω της οικονομικής κρίσης, βρήκε την αναγκαία απήχηση  και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα επελέγησαν με τη βοήθεια κοινωνικής λειτουργού οι οικογένειες και με την οικονομική στήριξη μελών και φίλων της οργάνωσης και τη συνδρομή επαγγελματιών και καταστηματαρχών του τόπου, συγκεντρώθηκαν οι απαραίτητες ποσότητες τροφίμων.

18/12/12

ΜΙΑ ΤΣΑΝΤΑ ΜΕ ΤΡΟΦΙΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΠ

ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ


Αμφίδρομη ήταν η ανταπόκριση στην πρωτοβουλία της "Ενωσης Πολιτών για την Οικολογία και το Περιβάλλον" (ΕΠΟΠ) να μοιράσει την ερχόμενη Κυριακή, στην περιοχή των Λεχαινών, τσάντες με τρόφιμα σε συμπολίτες μας που περνάνε δύσκολα .

Αρκετοί ήταν αυτοί που δήλωσαν ότι θα συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία μας , αλλά πολύ περισσότεροι όσοι μας τηλεφώνησαν από διάφορα σημεία της Ηλείας,ζητώντας βοήθεια!

Η παρατεινόμενη οικονομική κρίση έχει οδηγήσει στην ανεργία και τη φτώχεια πολλούς συμπολίτες μας και δεν είναι χειρονομία φιλανθρωπίας,αλλά στοιχειώδους κοινωνικής ευαισθησίας και ευθύνης η συμβολική αυτή προσφορά σε συναθρώπους μας που τις "γιορταστικές " αυτές δεν πρέπει να νιώσουν μόνοι.

Μακάρι και άλλοι φορείς και άτομα να πάρουν ανάλογες πρωτοβουλίες. Ολοι οι Δήμοι της Ηλείας να οργανώσουν Κοινωνικά Παντοπωλεία και Φαρμακεία.

Η ΕΠΟΠ , πολίτες της Ηλείας, περιμένει και τη δική σας συμμετοχή. Ας αποδείξουμε ότι στον τόπο μας η κοινωνική αλληλεγγύη παραμένει ζωντανή σαν την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο για όλους.

16/12/12

Μετά το Αεροδρόμιο, η Ολυμπία Οδός...

ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ

Είναι η μοίρα αυτού του τόπου; Να μεγαλοπιάνεται, να ονειρεύεται καλοκαίρια και χειμώνες και μονίμως να νιώθει ριγμένος! Θέλουμε Αεροδρόμιο στην Ανδραβίδα, και στο Επιτάλιο αν γίνεται, θέλουμε λιμάνια και μαρίνες, Πανεπιστήμιο θέλουμε και Σχολές σε κάθε Δήμο, ξενοδοχειακά συγκροτήματα γήπεδα γκολφ και θεματικά (όχι παιδικά...) πάρκα.
Να μή θέλουμε και αυτοκινητόδρομο ,εμείς η Ευρωπαίοι; Χθες την ονόμαζαν Ιονία οδό, τί Ιονία (θυμίζει αιωνία...) την βαφτίσαμε Ολυμπία! Η Ολυμπία μας, το καμάρι μας, δεν θα πηγαίνει στην Ολυμπία, αλλά στην Τσακώνα...Ακούς Τσακώνα.. Να οι εταιρείες Τέρνα, σμέρνα κλπ , να οι εργολάβοι και υπό, να οι γέφυρες, οι αμμοχαλικοληψίες, οι απαλλλοτριώσεις...Σε δύο ώρες  Πύργος -Αθήνα. Ιδού η Ανάπτυξη, θα έρθει με χίλια, οι τουρίστες θα καταφθάνουν πανταχόθεν...αεροπορικώς, οδικώς ,σιδηροδρομικώς..Είπα σιδηροδρομικώς;..Ακούσατε καλά;..Αλλο εννοούσα..Τί να σου κάνουν τα τρένα τώρα..Από την εποχή του Τρικούπη ίδια έμειναν.. Ενώ ακούς Ολυμπία οδός και γεμίζει το στόμα σου (κασαυέριο και σκόνη..).. Ακούς Αεροδρόμιο και αισθάνεσαι αμέσως τη δροσιά της κηροζίνης και το νανούρισμα των απογειώσεων...
Ολυμπία οδός, το όραμα του σύγχρονου Ηλείου Πολιτικού, αριστερού,δεξιού ή αδέξιου..

Κάπου εκεί ξυπνήσαμε! Τί , θα σταματήσει στην Πάτρα; Και πώς θα λέγεται Ολυμπία;
Φύλακες γρηγορείτε. Συναγερμός, Ξεσηκωμός, έγραψε ο Τοπικός Τύπος (αυτός με τα σκούρα γυαλιά; όχι ρε ο άλλος που γράφει ό,τι τον συμφέρει..). Στα όπλα, στ΄ άρματα, στα χαρακώματα. Πιάστε τα στενά, αποκλείστε τους δρόμους, τους διαδρόμους, τα λιμάνια. Εν τέλει παραιτηθείτε. Φύγετε, πάρτε τα όρη και τα βουνά, τις αξίνες, τα στυλιάρια... Στυλιάρια!

Και τώρα;
Θα μας μείνουν οι γέφυρες στο πουθενά; Θα περνάμε από κάτω ,αλλά όχι από πάνω. Θα γίνουν μνημεία, αξιοθέατα. Θα λέμε, από δω θα περνούσε η Ολυμπία Οδός..Θα αποκτήσουμε ιστορία εν μια νυκτί..Θα οργανώνουμε μνημόσυνα μίσους και λατρείας. Θα έρχονται ορδες εργολάβων και πάλαι ποτέ διαπλεκόμενων πολιτικών και θα πλέκουν το Μέγα Εγκώμιον Της Αειμνήστου Ολυμπίας Οδού..

Γιατί της άλλαξαν το όνομα; Γιατί δεν την άφηναν Ιονία; Τώρα θα μείνει αιωνία (η μνήμη της) ,αξιομακάριστη!

11/12/12

Ταξιδεύοντας

Δεν είναι μόνο το κόστος της διαδρομής, κάπου 120 ευρώ με τα διόδια πηγαινέλα, είναι και η κούραση από την οδήγηση. Για τούτο και τους τελευταίους μήνες πηγαινοέρχομαι με το λεωφορείο Αρχιπέλαγος - Λεχαινά - Αρχιπέλαγος, ημερολόγιό μου. Από τη Σπετσών, δυο βήματα είναι η στάση Λευκάδας του 035, που κατεβαίνει από Κερκύρας. Για να τιμήσουν τον Κανάρη, που κατοικούσε κάποτε εδώ, έδωσαν στους δρόμους μας ονόματα νησιών οι προγόνοι μας και έκαναν αρχιπέλαγος την ημιορεινή Κυψέλη, υποθέτω. Ονειρό μου είναι να γίνω αρχιναύαρχος του Αρχιπελάγου και κάποιο δρομάκι να τιμηθεί με την ονομασία «οδός Καυκαλίδας», της βραχονησίδας στην Κυλλήνης με τον φάρο, ημερολόγιό μου.
Κατεβαίνω στην Ομόνοια, δυο βήματα απέχει η αφετηρία του 051 που οδηγεί στα ΚΤΕΛ του Κηφισού. Τριτοκοσμική κατάσταση, λαμαρίνα και καυσαέριο, πάγκοι για να καθήσεις μπροστά στις εξατμίσεις των λεωφορείων, οι τουαλέτες είναι άθλιες και πρέπει να ζητήσεις το χαρτί προτού μπεις μέσα - δεν ντρέπονται αυτοί που διαχειρίζονται τον σταθμό; Και, ω της εκπλήξεως, μολοντούτο υπάρχει βιβλιοπωλείο, πλουσιότερο μάλιστα από αυτό του «Ελευθέριος Βενιζέλος». Πάντα παίρνω ένα μικρό βιβλίο όταν ταξιδεύω, ίσα-ίσα για τη διαδρομή.
  • Τα λεωφορεία όμως του ΚΤΕΛ Ηλείας είναι πολύ καλά, εξαιρετικά: άνετα, καθαρά, φροντισμένα, γρήγορα. Αν ήσαν οι υπάλληλοι που φορτώνουν τις αποσκευές ευγενικότεροι απέναντι στις γηραιές Πελοποννήσιες και αν μπορούσες να κλείσεις και εισιτήρια από το Ιντερνέτ, θα ήσαν τέλεια.
  • Το τρικουπικό τρένο Αθήνα - Πάτρα - Πύργος - Καλαμάτα που έπαιρνα κάποτε έχει τελειώσει από χρόνια. Ο αθηναϊκός Προαστιακός φθάνει ως το Κιάτο μόνο. Το μόνο που λειτουργεί στον σιδηροδρομικό σταθμό των Λεχαινών που κάποτε βάζαμε πρόγκες στις ράγες για να τις κάνουν τα τρένα λόγχες είναι το μπαρ «Σταθμός» όπου σερβίρεται και λογοτεχνία: συχνά-πυκνά τα Σάββατα ποιητές και συγγραφείς παρουσιάζουν το έργο τους, προσκεκλημένοι της αειθαλούς πολιτιστικής ομάδας «Φράγμα».

4/12/12

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΛΕΧΑΙΝΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ (2)



Επισκεφθήκαμε προ ημερών τον χώρο στον οποίον μεταφέρθηκε για να λειτουργήσει η Δημοτική Βιβλιοθήκη Λεχαινών. Ως γνωστόν, η Δ.Β. λειτουργούσε στον δεύτερο όροφο του Δημαρχείου, αλλά η νέα δημοτική αρχή αποφάσισε η αίθουσα αυτή να μετατραπεί σε γραφείο του Δημάρχου. Επειδή το δημαρχείο δεν διαθέτει άλλη αίθουσα, αποφασίσθηκε να νοικιασθεί αίθουσα εκτός δημαρχείου και για το σκοπό αυτό επιλέχθηκε ισόγειος χώρος 70 τμ περίπου με μικρό πατάρι στο αρχοντικό Μαστροβασίλη, ιδιοκτησίας του Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Λεχαινών, αντί ενοικίου 300 ευρώ μηνιαίως.

Οπως προκύπτει από τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, τα βιβλία της ΔΒ έχουν μεταφερθεί στον νέο χώρο και ταξινομούνται από βιβλιοθηκονόμο υπάλληλο του Δήμου ,που έχει προσληφθεί με τη γνωστή 5μηνη σύμβαση που λήγει, όπως μάθαμε, μετά από έναν μήνα.

Αυτά που διαπιστώσαμε τώρα: