ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΣ
για ΠΑΙΔΙΑ και ΝΕΟΥΣ
Ή σπρεντάρουμε ή σπιντάρουμε
Αν νιώθετε μια μαυρίλα από την κρίση, τα σπρεντ, τα δημοσιονομικά, τα φορολογικά, τους κινδύνους της οικονομίας κλπ. κλπ., δεν έχετε παρά να συμφωνήσετε ότι όλη αυτή τη συζήτηση, το μόνο σίγουρο που θα επιφέρει στο τέλος είναι να μας πρήξει και το συκώτι.
Ένα κάποιο αντίδοτο θα ήταν να βρεθούμε, να τα πούμε και να τα πιούμε! Γι’ αυτό και σκεφθήκαμε να οργανώσουμε μερικές βραδιές χωρίς πρόγραμμα, με ζωντανή μουσική και τραγούδια, αλλά και ό,τι άλλο ήθελε προκύψει…
Οι εκδηλώσεις ξεκινούν σήμερα
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
(λέμε 20:30 ώστε να ξεκινήσουμε το αργότερο στις 21:00)
στην αίθουσα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου στον Πύργο (Κρεστενίτη 19).
Σήμερα εμφανίζονται οι: Παύλος Αυγερινόπουλος (μπουζούκι, τραγούδι), Γιάννης Κακολύρης (κιθάρα, μαντολίνο), Θανάσης Καραμπέτσος (κρουστά), Τασία Κωστοβασίλη (τραγούδι, κιθάρα), Ελίνα Μίχου (τραγούδι, κιθάρα), Μάριος Μπούζα (πιάνο), Νίκος Νιάρχος (κιθάρα), Τζένη Παπαδοπούλου (τραγούδι), Παύλος Παπακωνσταντίνου (κιθάρα, τραγούδι), Κανέλλα Πολιτοπούλου (τραγούδι), Λάμπρος Σπηλιόπουλος (κιθάρα), Τάκης Τσίγκλας (μπουζούκι).
Βάλ΄τε επίσης στο πρόγραμμά σας ότι οι εκδηλώσεις θα συνεχιστούν Πέμπτη παρά Πέμπτη ως εξής:
Πέμπτη 4 Μαρτίου
Πέμπτη 18 Μαρτίου
Πέμπτη 8 Απριλίου
Πέμπτη 22 Απριλίου
Πέμπτη 6 Μαΐου.
Ειδήσεις, σχόλια και παρεμβάσεις άμεσης δράσης για τον πολιτισμό - εκ παραδρομής.
18/2/10
3/2/10
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Όψεις της ελληνικής πεζογραφίας τον 19ο αιώνα
Καρκαβίτσας Ανδρέας
(1866-1922)
«Ιστορία, παράδοση και σύγχρονη πραγματικότητα
στο έργο του Ανδρέα Καρκαβίτσα»
Ο κύκλος εκδηλώσεων : Όψεις της ελληνικής πεζογραφίας τον 19ο αιώνα
συνεχίζεται με αφιέρωμα στο έργο του Ανδρέα Καρκαβίτσα
το Σάββατο 6.02.2010 , ώρα 1μ.μ. στο χώρο του Πολύεδρου.
Μιλάει: η Ουρανία Πολυκανδριώτη , Φιλόλογος, Ερευνήτρια Β’ στο ΙΝΕ του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Τα τελευταία χρόνια η εικόνα που είχαμε για την πεζογραφία των πρώτων πενήντα χρόνων (1830-1880 ρομαντική περίοδος) του ελληνικού κράτους έχει αλλάξει.
Η ανακάλυψη λησμονημένων ή άγνωστων έργων και η προσεκτικότερη μελέτη τών γνωστών πεζογραφημάτων έδειξαν ότι η περιγραφή και ο χαρακτηρισμός της πεζογραφικής παραγωγής της περιόδου, λίγο ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Ο αριθμός των έργων δεν ήταν ισχνός, όπως πιστευόταν, αλλά πολύ μεγαλύτερος.
Και σε αυτό το μεγαλύτερο σύνολο έργων περιλαμβάνονται και έργα αξιόλογα, τα οποία, προφανώς επειδή ήταν γραμμένα στην καθαρεύουσα, περιέπεσαν κατά τη διάρκεια του δημοτικιστικού αγώνα σε λήθη και παρέμειναν ξεχασμένα.
Αλλά και ορισμένα από τα έργα αυτής της περιόδου που δεν είχαν ξεχαστεί, είναι σημαντικότερα απ’ ότι τα παρουσίαζε η δημοτικιστικών προκαταλήψεων κριτική.
Τα πλέον αξιόλογα έργα της περιόδου είχαν διαμορφώσει για τους αναγνώστες της εποχής μια πεζογραφική παράδοση, την οποία θα πρέπει να μελετήσουμε, αν θέλουμε να καταλάβουμε καλύτερα τη λογοτεχνία εκείνης της εποχής.
Ο κύκλος των ομιλιών αυτών θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα την πεζογραφία των δύο τελευταίων δεκαετιών του 19ου αιώνα (Γ. Βιζυηνός , Μιχ. Μητσάκης, Αλεξ. Παπαδιαμάντης, Εμμ. Ροΐδης κλπ)• διότι αν και μετά το 1880, με την εμφάνιση νέων συγγραφέων, η πεζογραφία μας πορεύεται σε νέες κατευθύνσεις, θα ήταν λάθος να πιστεύουμε ότι δε συνδέεται με την προηγούμενη πεζογραφική παραγωγή. Οι ομιλητές –αυτού του κύκλου εκδηλώσεων- είναι όλοι μελετητές της πεζογραφίας του 19ου αιώνα και οι ομιλίες τους στηρίζονται σε ερευνητικά
Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε στο εμπορικό ναυτικό ως γιατρός. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους και λίγο αργότερα η κόντρα του με το Βενιζελικό κίνημα είχε ως αποτέλεσμα την εξορία του στη Μυτιλήνη. Παράλληλη της ιατρικής του πορείας ήταν και η συγγραφική του δουλειά. Το πρώτο έργο του το έγραψε στην Πάτρα μόλις είχε τελειώσει τις γυμνασιακές του σπουδές. Η πεζογραφία του κινήθηκε αρχικά στα πλαίσια της ειδυλλιακής ηθογραφίας με αρκετά λαογραφικά στοιχεία και πέρασε σταδιακά προς τον ρεαλισμό με στοιχεία κοινωνικού προβληματισμού, με σχηματικό ορόσημο τη Λυγερή (1890) και κορυφαία έκφραση τον Ζητιάνο (1897). Πέθανε στο Μαρούσι το 1922 σε ηλικία 56 ετών.
Έργα του:
Πεζογραφία: Η Λυγερή. 1896.- Θεσσαλικές εικόνες• Ο Ζητιάνος. 1897- Λόγια της Πλώρης• Θαλασσινά διηγήματα. 1899- Παλιές αγάπες (1885-1897). 1900- Ο Αρχαιολόγος. 1904- Διηγήματα πραγματογνωστικά. 1920- Διηγήματα του Γυλιού. 1922- Διηγήματα για τα παληκάρια μας, 1922- Ο Διαολής• Και άλλα διηγήματα• 1939.
ΠΟΛΥΕΔΡΟ Κανακάρη 147 26221 Πάτρα τηλ. 2610 277342 e-mail: polyedro1@hol.gr
Όψεις της ελληνικής πεζογραφίας τον 19ο αιώνα
Καρκαβίτσας Ανδρέας
(1866-1922)
«Ιστορία, παράδοση και σύγχρονη πραγματικότητα
στο έργο του Ανδρέα Καρκαβίτσα»
Ο κύκλος εκδηλώσεων : Όψεις της ελληνικής πεζογραφίας τον 19ο αιώνα
συνεχίζεται με αφιέρωμα στο έργο του Ανδρέα Καρκαβίτσα
το Σάββατο 6.02.2010 , ώρα 1μ.μ. στο χώρο του Πολύεδρου.
Μιλάει: η Ουρανία Πολυκανδριώτη , Φιλόλογος, Ερευνήτρια Β’ στο ΙΝΕ του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Τα τελευταία χρόνια η εικόνα που είχαμε για την πεζογραφία των πρώτων πενήντα χρόνων (1830-1880 ρομαντική περίοδος) του ελληνικού κράτους έχει αλλάξει.
Η ανακάλυψη λησμονημένων ή άγνωστων έργων και η προσεκτικότερη μελέτη τών γνωστών πεζογραφημάτων έδειξαν ότι η περιγραφή και ο χαρακτηρισμός της πεζογραφικής παραγωγής της περιόδου, λίγο ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Ο αριθμός των έργων δεν ήταν ισχνός, όπως πιστευόταν, αλλά πολύ μεγαλύτερος.
Και σε αυτό το μεγαλύτερο σύνολο έργων περιλαμβάνονται και έργα αξιόλογα, τα οποία, προφανώς επειδή ήταν γραμμένα στην καθαρεύουσα, περιέπεσαν κατά τη διάρκεια του δημοτικιστικού αγώνα σε λήθη και παρέμειναν ξεχασμένα.
Αλλά και ορισμένα από τα έργα αυτής της περιόδου που δεν είχαν ξεχαστεί, είναι σημαντικότερα απ’ ότι τα παρουσίαζε η δημοτικιστικών προκαταλήψεων κριτική.
Τα πλέον αξιόλογα έργα της περιόδου είχαν διαμορφώσει για τους αναγνώστες της εποχής μια πεζογραφική παράδοση, την οποία θα πρέπει να μελετήσουμε, αν θέλουμε να καταλάβουμε καλύτερα τη λογοτεχνία εκείνης της εποχής.
Ο κύκλος των ομιλιών αυτών θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα την πεζογραφία των δύο τελευταίων δεκαετιών του 19ου αιώνα (Γ. Βιζυηνός , Μιχ. Μητσάκης, Αλεξ. Παπαδιαμάντης, Εμμ. Ροΐδης κλπ)• διότι αν και μετά το 1880, με την εμφάνιση νέων συγγραφέων, η πεζογραφία μας πορεύεται σε νέες κατευθύνσεις, θα ήταν λάθος να πιστεύουμε ότι δε συνδέεται με την προηγούμενη πεζογραφική παραγωγή. Οι ομιλητές –αυτού του κύκλου εκδηλώσεων- είναι όλοι μελετητές της πεζογραφίας του 19ου αιώνα και οι ομιλίες τους στηρίζονται σε ερευνητικά
Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε στο εμπορικό ναυτικό ως γιατρός. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους και λίγο αργότερα η κόντρα του με το Βενιζελικό κίνημα είχε ως αποτέλεσμα την εξορία του στη Μυτιλήνη. Παράλληλη της ιατρικής του πορείας ήταν και η συγγραφική του δουλειά. Το πρώτο έργο του το έγραψε στην Πάτρα μόλις είχε τελειώσει τις γυμνασιακές του σπουδές. Η πεζογραφία του κινήθηκε αρχικά στα πλαίσια της ειδυλλιακής ηθογραφίας με αρκετά λαογραφικά στοιχεία και πέρασε σταδιακά προς τον ρεαλισμό με στοιχεία κοινωνικού προβληματισμού, με σχηματικό ορόσημο τη Λυγερή (1890) και κορυφαία έκφραση τον Ζητιάνο (1897). Πέθανε στο Μαρούσι το 1922 σε ηλικία 56 ετών.
Έργα του:
Πεζογραφία: Η Λυγερή. 1896.- Θεσσαλικές εικόνες• Ο Ζητιάνος. 1897- Λόγια της Πλώρης• Θαλασσινά διηγήματα. 1899- Παλιές αγάπες (1885-1897). 1900- Ο Αρχαιολόγος. 1904- Διηγήματα πραγματογνωστικά. 1920- Διηγήματα του Γυλιού. 1922- Διηγήματα για τα παληκάρια μας, 1922- Ο Διαολής• Και άλλα διηγήματα• 1939.
ΠΟΛΥΕΔΡΟ Κανακάρη 147 26221 Πάτρα τηλ. 2610 277342 e-mail: polyedro1@hol.gr
1/2/10
ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
----------------------------------------------------
ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΡΑΨΩΔΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του Καφέ-ΟΣΕ στα Λεχαινά, η καθιερωμένη μηνιάτικη εκδήλωση της Πολιτιστικής Ομάδας Φράγμα «Σάββατα στο Σταθμό», ήταν προχθες αφιερωμένη σε ένα επίκαιρο θέμα. «Τοπική ιστορία και Αυτοδιοίκηση- Αλήθειες, ψέματα και σκοπιμότητες» κι όλα αυτά στον αρνητικό, για πολλούς, απόηχο της έκδοσης από το Δήμο Λεχαινών του βιβλίου του Κ.Λούρμπα «Ο Δήμος Μυρτουντίων και τα Λεχαινά».
Χωρίς παράταξη επισήμων, υμνωδίες χορωδών και παράτες, χωρίς βαρύγδουπα ονόματα στο πάνελ, πολίτες των Λεχαινών ανέλαβαν το βάρος να εισηγηθούν το θέμα και να συζητήσουν ήρεμα και αβίαστα με τους συμπολίτες τους.
Η Μαργαρίτα Αργυράκη, φιλόλογος, ανέλαβε να καταθέσει την άποψή της για το πώς πρέπει να γράφεται ένα βιβλίο τοπικής ιστορίας, ο Τάκης Λαίνάς, γεωπόνος και παλιό στέλεχος της αυτοδιοίκησης, μίλησε για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τη σχέση της με την κοινωνία και τον πολιτισμό και ο Διονύσης Κράγκαρης, νομικός και συντονιστής της εκδήλωσης, παρουσίασε τις θέσεις του για την Άλλη Αυτοδιοίκηση , την Αυτοδιοίκηση των Πολιτών και την δημιουργία του τοπικού πολιτισμού στη σκιά ενός μεγάλου ονόματος , του Ανδρέα Καρκαβίτσα.
Το νόημα της εκδήλωσης ήταν ότι ο πήχης του πολιτισμού στα Λεχαινά είναι πολύ ψηλά και οι προσπάθειες ορισμένων να τον προσαρμόσουν στα μέτρα τους οδηγεί σε ιλαροτραγικές καταστάσεις που εκθέτουν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και τον ίδιο τον τόπο.
Φυσικά, αμέσως μετά τις εισηγήσεις τον λόγο πήραν πολλοί πολίτες, από τα Λεχαινά και τους γύρω Δήμους και η συζήτηση που ακολούθησε επεκτάθηκε και στο περιεχόμενο του βιβλίου, αλλά και στα όσα επακολούθησαν από την έκδοσή του.
Ο κ.δήμαρχος Λεχαινών, αν και προσκλήθηκε, δεν παραβρέθηκε στην εκδήλωση, αλλά μέσω του προέδρου του δημοτικού του συμβουλίου, απέστειλε στους διοργανωτές της εκδήλωσης ανυπόγραφη επιστολή που διαβάστηκε και η οποία ,μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι σε πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία για το παραπάνω βιβλίο «να δοθούν απόψεις-παραλείψεις στο συγγραφέα ώστε να γίνουν διορθώσεις σε επανέκδοσή του,..»! Παρόλα αυτά βέβαια το βιβλίο εξακολουθεί να διανέμεται από τον κ. δήμαρχο σαν να μη συμβαίνει τίποτα..
Οι πολίτες όμως των Λεχαινών τώρα ξέρουν!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)