27/7/18

ΠΕΜΠΤΗ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018, ΩΡΑ 9 μμ

ΣΤΟΝ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΧΩΡΟ
 ΤΟΥ ΚΑΦΕ-ΟΣΕ ΛΕΧΑΙΝΩΝ


ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ
 ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

 "Η ΤΥΧΗ ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΟΥΣ ΤΟΛΜΗΡΟΥΣ"

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


οργάνωση :Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα

7/6/18

Σάββατο 23 Ιουνίου 2018, ώρα 8,15μμ
στο Καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών


    Ο ποιητής, συγγραφέας, κριτικογράφος και μεταφραστής
 Γιώργος Βέης




Οργάνωση: Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα



Ο Γιώργος Βέης
γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Πρέσβυς επί τιμή. Σπούδασε νομικά. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε επτά ευρωπαϊκές γλώσσες, ινδονησιακά και κινεζικά. Από το 1976 ασχολείται με την κριτική της λογοτεχνίας. Μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Υπηρέτησε στο Διπλωματικό Κλάδο του Υπουργείου Εξωτερικών. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε Πρόξενος στη Νέα Υόρκη, Γενικός Πρόξενος στο Ντόρτμουντ, στη Μελβούρνη, στο Χονγκ Κονγκ και στο Μακάο, σύμβουλος Πρεσβείας στο Πεκίνο και στη Σεούλ, επιτετραμμένος στο Καμερούν, με παράλληλη διαπίστευση στο Τσαντ, στο Σάο Τομέ- Πρίνσιπε, στην Γκαμπόν, στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και στη Γουινέα του Ισημερινού. Διετέλεσε πρέσβης στο Σουδάν, με παράλληλη διαπίστευση στη Σομαλία. Το 2010 τοποθετήθηκε πρέσβης στην Ινδονησία, με παράλληλη διαπίστευση στη Μαλαισία, στο Σουλτανάτο του Μπρουνέι και στο Ανατολικό Τιμόρ. Επίσης, Πρέσβυς - Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO το 2015. Έχουν εκδοθεί 23 έργα του, 13 εκ των οποίων ποίησης και 5 βιβλία μεταφράσεων.
   Έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Μαρτυρίας το 2000, για το βιβλίο "Ασία, Ασία", και με το Κρατικό Βραβείο Χρονικού-Μαρτυρίας το 2010, για το βιβλίο "Από το Τόκιο στο Χαρτούμ". Η ποιητική του συλλογή "Λεπτομέρειες κόσμων" απέσπασε το Βραβείο Λάμπρος Πορφύρας της Ακαδημίας Αθηνών το 2007.
Το 2012 του απονεμήθηκε ο Ανώτερος Ταξιάρχης του Φοίνικος για τις υπηρεσίες του στον διπλωματικό κλάδο.
Το 2014 τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου του.

28/5/18

ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΣΤΕΝΟ
(Παλιά αγορά Λεχαινών)

Λοιπόν σε τούτο το Στενό, όταν έμπαινες από το δρόμο της αγοράς δεξιά ήταν το μπακάλικο των Αφών Μπαλαούρα και αριστερά το Εμπορικό (υφασματάδικο) του Κακαράκη (Νίκου Ζαροκανέλλου).Αμέσως μετά η περιβόητη Ταβέρνα, ιδιοκτησίας Μανιάτη.Πρώτα την είχε ο Λαός, έτσι τον φώναζαν , μάλιστα πολύ αργότερα στις δημοτικές εκλογές τον περιέφεραν (άλλο που δεν ήθελε) οι επιτήδειοι, περιπαικτικά στους δρόμους ως υποψήφιο δήμαρχο.Μετά την ταβέρνα την ανέλαβε η περίφημη Σαββώ (έσωσε κόσμο από τα χέρια των Γερμανών  επί Κατοχής) με τα σουβλάκια της που μοσχομύριζαν σ΄όλη τη γειτονιά. Στα τελευταία της η ταβέρνα ήταν μαζί και μπακάλικο, του Μήτσου του Μπαρλίγκα.Στο βάθος του Στενού ήταν το Τυπογραφείο (το βιβλιοπωλείο του είχε πόρτα στο δρόμο της αγοράς) του Τάκη Πυλαρινού, ενός ακάματου και ευρηματικού ανθρώπου που το έστησε και το δούλεψε  μέχρι τέλους  (κυριολεκτικώς έπεσε επί των επάλξεων) μόνος του και το ανέπτυξε σε βαθμό που να γίνει ξακουστό σε όλη την Ελλάδα, ιδίως με τις τυπογραφικές πατέντες που εφεύρισκε!
Το Στενό αυτό έβγαζε σε ένα  πολυθόρυβο  πλάτωμα που έπαιζε η πιτσιρικαρία της γειτονιάς, την πλατεία Γιαννάτου (αργότερα και τώρα Σαραντόπουλου) όπου ήταν εγκατεστημένοι και όλοι οι τεχνίτες και βιοτέχνες της κωμόπολης (σαγματοποιοί, ξυλουργοί, φαναράδες, σιδηρουργοί, πεταλωτές,ποδηλατάδες , μηχανικοί κλπ). Δ.Κ.

Φωτογραφία του ΔΙονύσης Κράγκαρης.