Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17/2/20


Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ
Ο γνωστός πεζογράφος Γιώργου Ιωάννου (20/11/1927-16/2/1985) γράφει στο βιβλίο του «Η πρωτεύουσα των προσφύγων»(Κέδρος, Αθήνα 1984,σελ. 30-31) :«..Εμένα μου αρέσει το μάθημα των Νέων Ελληνικών. Είμαι γοητευμένος με τον Καρκαβίτσα. Ακριβώς όπως περνούσα μέσα απ΄ το πάρκο του Βαρδαρίου, έλεγα: «Την άπαρτη Πόλη μας ξένου πόδι την πάτησε-ποδάρι Βενετσιάνου…κι ο Δάνδολος, γιος κουρσάρων, δεν λησμονεί την τέχνη των πατέρων του .Κουρσεύει και θέλει με ξένα και αταίριαστα στολίδια να στολίσει τη λιμνογέννητη πατρίδα του. Γαλέρες φεύγουν και γαλέρες έρχονται..». Θα βάλω με την πρώτη ευκαιρία τις ωραίες αυτές φράσεις μέσα στην έκθεσή μου. Πού να θυμηθεί ο καθηγητής, ότι αυτά τα λόγια είναι από τον Καρκαβίτσα… Θα με επαινέσει και θα τη διαβάσει στα παιδιά. Μπράβο!
Στο στρατό από το βράδυ της πρώτης μέρας, έτσι όπως ήμασταν στοιβαγμένοι-φώναζαν κατάλογο. Ακούω «Καρκαβίτσας». Άρχισαν τα όργανα! λέω μέσα μου. Είσαι από τα Λεχαινά του λέω .Πώς το ξέρεις :μου κάνει. Ξέρω για τον προγονό σου τον συγγραφέα Ανδρέα Καρκαβίτσα. Ποιόν συγγραφέα; μου λέει….».
Εγώ πάντως δεν ξέρω κανέναν απόγονο του Καρκαβίτσα από τα Λεχαινά που να υπηρέτησε στον στρατό την περίοδο που υπηρέτησε ο Γ.Ιωάννου (1951-1953). Κάπως αντίστροφα θα συνέβησαν τα πράγματα. Δηλαδή να άκουσε Λεχαινά και να ρώτησε για τον Καρκαβίτσα. Η ιστορία πάντως που διηγείται ότι του συνέβη ο Ιωάννου, μου θύμισε πολλές άλλες παρόμοιες. Η μία είναι πάλι από τον στρατό πολλά χρόνια αργότερα .Στην αναφορά ο Λοχαγός ρωτάει τον φαντάρο από πού είναι.-Από τα Λεχαινά!-Τον Ανδρέα Καρκαβίτσα τον ξέρεις;- Μάλιστα κύριε Λοχαγέ, τον Καβουρίνο δεν ξέρω;. Πηγαίνουμε μαζί για κυνήγι!... Με τις αναγκαίες ερωτήσεις, ο εμβρόντητος Λοχαγός, θα καταλάβει στο τέλος ότι ο αδαής φαντάρος, τον μόνο Ανδρέα Καρκαβίτσα που γνώριζε ήταν ο εξ αδελφού συνονόματος εγγονός, ο αποκαλούμενος χαϊδευτικά και… Καβουρίνος!

Δ.Κ.

17/2/16

Ἀνδρέας Καρκαβίτσας

ΔΙΑΒΟΛΟΙ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ

Ὁ καπετὰν Γεράσιμος ὁ Φαρακλᾶτος ἤτανε Κεφαλλονίτης. Κεφαλλονίτης καὶ ναυτικός, φαντάσου τί βλάστημος! Σκυλίαζε μὲ τὶς βλαστήμιες του ὄχι μονάχα τοὺς ἁγίους μὰ καὶ τοὺς διαβόλους ἀκόμα. Κι οἱ διαβόλοι ἀποφασίσανε νὰ τὸν τιμωρήσουν.
Μία φορὰ ὁ καπετὰν Γεράσιμος ἄραξε μὲ τὸ μπάρκο του στὸ Μπουγιούκδερε. Μὲ τὸ ἄραγμα ξεμπαρκάρισε ὅλο του τὸ τσοῦρμα. Ἔτσι τό ῾κανε πάντα· σὲ κάθε πόρτο τσουρμάριζε καὶ ξετσουρμάριζε. Δύο ταξίδια δὲν τά ῾κανε ποτὲ μὲ τοὺς ἴδιους ναῦτες. Μονάχα τὸ γραμματικὸ κρατοῦσε γιατὶ τὸν ἔβρισκε βολικὸ καὶ τοῦ εἶχε τὰ πιστά. Τὸν ἤξερε ποὺ διάβαζε ἱερὰ βιβλία κι εἶχε στὸ γιατάκι του ἀκέριο εἰκονοστάσι καὶ δὲ θύμωνε ποτέ. Τοῦτα ὅλα ἔκαναν τὸν καπετὰν Γεράσιμο νὰ περιφρονεῖ καὶ νὰ ἀγαπᾶ τὸ γραμματικό του.

26/1/16



Ανδρέας Καρκαβίτσας

ΤΟ ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΚΟΥΤΙ

Ἐπεράσαμε τὸ ποτάμι τῆς Καμινίτσας καὶ ἐσταθήκαμε εἰς τὰ Νιφορέικα. Τὸ χωριὸ εἶναι ἀπὸ χαμηλὰ σπιτάκια καὶ ἀπὸ λίγες καλύβες ποὺ κατοικοῦν ἀλβανόφωνοι ποιμένες καὶ γύφτοι. Θεωρεῖται ἀπ᾿ ὅλους ἡ μέση του δρόμου ἀπὸ Λεχαινῶν εἰς Πάτρας καὶ οἱ ταξιδιῶτες συνήθιζαν νὰ κάνουν ἐκεῖ τους πολυωροτέρους σταθμούς των.
Τώρα ὁ ἥλιος εἶχε δύσει. Τὸ σκοτάδι ἤρχετο καὶ οἱ καρολόγοι ἀπεφάσισαν νὰ ξενυκτίσουν ἐκεῖ. Ἐξέζεψαν τ᾿ ἄλογά τους καὶ ἀφοῦ τὰ ἔτριψαν καλὰ μὲ δεμάτι ἀπὸ ἄχυρο γιὰ νὰ στεγνώσουν τὸν ἱδρώτα τους, τὰ ἐσκέπασαν μὲ μεγάλα μάλλινα σκεπάσματα καὶ τὰ ἔδεσαν εἰς τὸ παχνί. Ἔπειτα ἐμπήκαμεν ὅλοι εἰς τὸ χάνι, γιατὶ καὶ τὸ ψύχος ἄρχισε νὰ τσούζῃ.
Τὸ χάνι ἦτο μικρὸ παλιόσπιτο μὲ αὐλὴν εἰς τὸ ὀπίσω μέρος, μὲ τὸ ἀπαραίτητο πηγάδι καὶ ὑπόστεγο γιὰ τ᾿ ἄλογα. Γιὰ τοὺς ἀνθρώπους καμιὰ φροντίδα δὲν ἔχει ὁ χαντζῆς, γιατὶ αὐτοὶ συνηθίζουν νὰ κοιμοῦνται κοντὰ εἰς τὰ πόδια τῶν ἀλόγων τους ἢ ἀπάνω εἰς τὰ κάρα.

21/12/15

Ανδρέας Καρκαβίτσας Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΣΑ ΜΠΟΤΣΑΡΗ


Μέσα στο Μέγα Σπήλαιο το άσπλαχνο μαχαίρι του εχθρού εμάντρισε χιλιάδες τα γυναικόπαιδα.
Καπετάνισσες αρχόντισες, φτωχές και πλούσιες φαμελιές άλλες, από κάθε του Μοριά χωριό, εκεί
εστριμώχθηκαν ίσες κι όμοιες.
Στην εκκλησιά, στα κελιά γύρω, στα υπόγεια, τις αποθήκες και τα κελάρια, στην ξέσκεπην αυλή
ακόμα σωριασμένα κείτουνται γεράματα σεβαστά, φημισμένα ονόματα, κάλλη δροσερά, χρυσά
νιάτα.
Όλος ο ηθικό πλούτος του επαναστημένου ραγιά εκεί μέσα βρίκεται.
Κι απ’ έξω, στις βίγλες και τις τάπιες, άγρυπνοι σαν τον δράκο, που φυλάει τον κήπο του
παραμυθιού, κάθουνται και βιγλίζουν αρματοζωσμένοι οπλοφόροι. Αρχηγός τους ο Τούσας
Μπότσαρης.
Τώρα όμως ο άμοιρος Σουλιώτης δε φυλάει μόνο τα γυναικόπαιδα του ραγιά. Φυλάει και της
καρδιάς του το πάναγνο βλαστάρι. Μιάν εβδομάδα πριν εκεί μπήκε να προφυλαχτή αρχοντική
φαμελιά των Καλαβρύτων. Κι είχε μαζί, καύχημα και στολίδι της, ομορφοθυγατέρα
δεκαπεντάχρονη, μεγαλομάτα, λαμπρομέτωπη. Χρυσάφι ια μαλλιά στο κεφάλι. Αμέτρητες οι
χάρες του κορμιού. Την είδε ο Τούσας κι εξαφνίστηκε.

12/7/11

Ισοπέδωσαν το σπιτάκι του Καρκαβίτσα στην παραλία του Αγίου Παντελεήμονα...

οι αυθαίρετοι οικιστές...

Η κατεδάφιση των αυθαίρετων κτισμάτων στην παραλία του Αγίου Παντελεήμονα Λεχαινών ξεκίνησε... Και μάλιστα με πρωτοβουλία του Συλλόγου των (αυθαίρετων) οικιστών. Η αρχή έγινε με το (ερειπωμένο) σπιτάκι του συγγραφέα Κώστα Καρκαβίτσα, αδελφού του διάσημου Ανδρέα...
Η είδηση μοιάζει κωμική για να την πιστέψουμε, όταν ο σύλλογος αυτός επικαλείται τόσα χρόνια την ύπαρξη αυτού του σπιτιού για να αποδείξει ότι υπήρχε οικισμός προ του 23... και να επιτύχει τη νομιμοποίηση των λοιπών (εκατοντάδων) αυθαιρέτων...
Ποιός άραγε έδωσε το δικαίωμα στο σύλλογο αυτό να ενεργεί ως δημόσια αρχή και να αποφασίζει και να εκτελεί αναλόγως;
Εδώ που φτάσαμε όμως η αυθαιρεσία και ο παραλογισμός δεν έχουν όρια πια...
Καιρός να παρέμβουν οι αρμόδιες αρχές, δημόσιες και δικαστικές...
====================================================


ΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΤΥΠΟ


Αίσθηση και συγκίνηση έχει προκαλέσει στην τοπική κοινωνία η κατεδάφιση του παραθαλάσσιου «σπιτιού του Καρκαβίτσα» στην παραλία των Λεχαινών. Για το θέμα αυτό εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση η «Ενωση Πολιτών για την Οικολογία και το Περιβάλλον», η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα και η «Μορφωτική Ενωση Λεχαινών ο Ανδρέας Καρκαβίτσας».


ΤΟ ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΟ  ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΕΣ

Το μόνο σπιτάκι που θα έπρεπε να διατηρηθεί στην παραλία του Αγίου Παντελεήμονα Λεχαινών «το σπίτι του Καρκαβίτσα» , ισοπεδώθηκε  προχθές από τον Σύλλογο των (αυθαίρετων) Οικιστών με τη δικαιολογία ότι ήταν ερειπωμένο και εστία μόλυνσης!!
Αραγε από πού αντλεί αυτή την εξουσία ο Σύλλογος των (αυθαίρετων ) Οικιστών; Ποιος νόμος του δίνει το δικαίωμα να κατεδαφίζει κτίσματα σε δημόσια παραλιακή έκταση, τα εκατοντάδες κτίσματα της οποίας έχουν από το 1997 χαρακτηρισθεί αυθαίρετα και παράνομα; Εδώ ας απαντήσουν οι αρμόδιες διοικητικές και δικαστικές αρχές.
Εγείρεται όμως και ένα άλλο όμως θέμα μείζονος πολιτιστικής και κοινωνικής σημασίας. Με ποιο ηθικό δικαίωμα οι όποιοι (αυθαίρετοι εν προκειμένω οικιστές) μπορούν να αλλοιώνουν την ιστορική  φυσιογνωμία ενός τόπου και στην περίπτωσή μας την παραλία του Αη Θανάση- Αγίου Παντελεήμονος με την κατεδάφιση ενός έστω και ερειπωμένου σπιτιού που συνδέεται με το όνομα- έμβλημα των Λεχαινών ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ; Αντί να φροντίσει να διασωθεί, το εξαφάνισε. Με ποιο δικαίωμα; Εδώ ας απαντήσει η τοπική κοινωνία!

Για όσους δεν ξέρουν ή και για όσους θέλουν να ξεχνούν ,το παραλιακό  αυτό σπίτι, το πνιγμένο στις πικροδάφνες, της οικογένειας του μεγάλου μας συγγραφέα Ανδρέα Καρκαβίτσα , το έχτισε προ αμνημονεύτων χρόνων ο επίσης γνωστός συγγραφέας και αδελφός του Ανδρέα, Κώστας Καρκαβίτσας, (1871-1959-ευεργέτης του Δήμου Λεχαινών- ο δρόμος προς την παραλία φέρει το όνομά του), ο οποίος μέσα από το μοναδικό του βιβλίο «Ο Διαολής και άλλα διηγήματα» (α΄ έκδοση 1939, β΄έκδοση2004) διασώζει στους αιώνες όσα  ευκαιριακοί οικιστές προσπαθούν να ισοπεδώσουν με περισσή ευκολία…
Διασώζει την ιστορία, τον πολιτισμό και την αισθητική αυτού του τόπου!

ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (ΕΠΟΠ)
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΦΡΑΓΜΑ
ΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΕΧΑΙΝΩΝ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ

Λεχαινά, 14 Ιουλίου 2011