ΕΝΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗ ΜΕΛΙΣΣΑ

Το χωριό λέγεται Μέλισσα. Πρώην Ζόγκα ή Καστράκι. Από τα Λεχαινά 8 χιλιόμετρα. Περνάμε τα φανάρια και παίρνουμε την παλιά εθνική οδό.Εκεί ακριβώς στο Μοσχονέρι στρίβουμε δεξιά πρός Αγίους Θεοδώρους, παλιότερα Μπάστα. Στην έξοδο του χωριού τα έργα του νέου αυτοκινητόδρομου έχουν από καιρό σταματήσει, μένει μια γέφυρα μισοτελειωμένη με ξεθωριασμένα συνθήματα πάνω της- ξεσηκωθείτε κλπ..Συνεχίζουμε τον ανηφορικό δρόμο που καταλήγει σε μια πρώην ρεματιά. Η ρεματιά παρά τα ξελογγώματα και τις αλλεπάλληλες φωτιές , επιμένει. (φωτο 1) Δίνει και νερό για τους περαστικούς. Ενας ντόπιος φρόντισε να κατασκευάσει μια βρύση που δίνει άφθονο και μια άλλη μικρότερη παρακάτω που τη βλέπουμε στερεμένη (φωτο2,3). Είναι ο Νιόνιος ο Σόλος, παθιασμένος ερασιτέχνης τραγουδιστής δημοτικών τραγουδιών και αμετανόητος ποιητής. Καλή του ώρα ,κι ας παραπονιέται ότι δεν τον αφήσαμε κάποια φορά να διαβάσει το ποιημά του.Στο άκρο της ρεματιάς αριστερά το παλιό τυροκομιό, βλέπουμε δυό τρεις αλλοδαπούς να ποστιάζουν δοχεία με γάλα. Δεξιά μας το αμπέλι μπουμπουκιασμένο και ένα ρόζ χαλί από κάτω δοξάζει την Ανοιξη που επελαύνει.(φωτο 4) Ανηφορίζουμε ξανά και στην είσοδο του χωριού ο Πέτρος φρενάρει για να χαιρετήσει κάποιον γνωστό του. Αν έχει σπαράγγια του λέω να ρωτήσει κι αυτός αμέσως προθυμοποιείται να μας φέρει ένα μάτσο στην ταβέρνα του χωριού που κατευθυνόμαστε. Εκεί η κυρά Ντίνα που μας υποδέχεται ,αναλαμβάνει να μας ετοιμάσει τα πιάτα για να πιούμε τα κρασάκια μας. Πατάτες τηγανητές κομένες στο χέρι, φέτα ντόπια και τα σπαράγγια του φίλου μας ομελέτα με 6 ντόπια αυγά, σαλάτα και εξτρά χορτόπιτα , ζυμωτό ψωμί και για επιδόρπιο ντόπιες φράουλες πασπαλισμένες με ζάχαρη. Το κρασί ντόπιο κοκκινέλι, ο γευσιγνώστης Πέτρος το εγκρίνει ασυζητητί και δίνει στη μικρή κόρη της κυρά Ντίνας ένα CD με δημοτικά τραγούδια ηχογραφημένα προπολεμικά. Αραπάκης, Ρούκουνας, Παπασιδέρης, Παπαγκίκα.Η περίσταση απαιτεί και την ανάλογη μουσική. Ακούμε και τη Θεωνίτσα που αρέσει του Πέτρου και εγκαταλείπουμε την ωραία Μέλισσα με κεράσματα και ευχές για Καλό Πάσχα.

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ
ΧΘΕΣ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Π.Ο.ΦΡΑΓΜΑ ΣΤΟ ΚΑΦΕ -ΟΣΕ ΛΕΧΑΙΝΩΝ

Μια πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι χιλιάδες πολίτες των μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη) και μάλιοστα ανώτερου μορφωτικού επιπέδου σκέπτονται σοβαρά το ενδεχόμενο να μετεγκατασταθούν στην περιφέρεια αναζητώντας απασχόληση κυρίως στον αγροτικό τομέα και επιδιώκοντας καλύτερη ποιότητα ζωής, ιδίως κάτω από τις σημερινές δύσκολες συνθήκες της οικονομικής κρίσης που πλήττει πρωτευόντως τις μεγάλες πόλεις.. Γύρω από τον άξονα αυτό κινήθηκε η ανοιχτή συζήτηση που οργάνωσε το Σάββατο 31/3 στο καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα στα πλαίσια των μηνιάτικών εκδηλώσεών της Σάββατα στον Σταθμό.
Εισηγητές ήταν ο περιφερειακός σύμβουλος Δυτ.Ελλάδας Κώστας Παπακωνσταντίνου και ο γεωπόνος Τάκης Λαίνάς. Και οι δυό τους μίλησαν για την Οικονομία, την Αγροτική Παραγωγή και την Τοπικότητα στους καιρούς της κρίσης που βιώνει ο λαός μας και απάντησαν σε πλήθος ερωτήσεων και παρεμβάσεων που έκαναν οι συμπολίτες μας που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Ηταν μια ουσιαστική συζήτηση που κράτησε περίπου δύο ώρες κατά τη διάρκεια της οποίας κατατέθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις για ένα θέμα που αφορά το σύνολο της Ηλειακής κοινωνίας.

ΣΑΒΒΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ

Σάββατο 31 Μαρτίου 2012, ώρα 8μμ

στο καφε-ΟΣΕ Λεχαινών

Ανοιχτή συζήτηση με θέμα:

Οικονομία, αγροτική παραγωγή και τοπικότητα

στον καιρό της κρίσης

Εισηγητές

Κώστας Παπακωνσταντίνου, περιφερειακός σύμβουλος Δυτ.Ελλάδας

και Τάκης Λαϊνάς ,γεωπόνος

Οργάνωση: Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα

Εφυγε σε ηλικία 64 χρόνων 

ο Ανδρέας Γ.Καρκαβίτσας

ΕΝΑΣ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ

Με θλίψη και οδύνη , τα Λεχαινά αποχαιρετούν σήμερα Τρίτη 27 Μαρτίου έναν Καρκαβίτσα. Τον Ανδρέα, τον αγαπητό σε όλους Καβουρίνο, γιό του Γιώργη, εγγονό του Βασίλη αδελφού του μεγάλου και διάσημου Ανδρέα. Ανδρας με έντονη και πολυσχιδή προσωπικότητα, άνθρωπος της δράσης και της ζωής  άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην κοινωνία μας.Δυναμικός, δραστήριος, φιλοσοφημένος, δημιουργικός, αφιερωμένος  στον έρωτα της ζωής και της φύσης, μύστης της τοπικής κουλτούρας, του  τόπου, της λαϊκής γλώσσας  και παράδοσης,  έζησε πληθωρικά την κάθε στιγμή της ζωής του με εμμονή στην ποιότητα αλλά και γενναιότητα στις αντιφάσεις  και τις προκλήσεις των καιρών. Ως πολίτης συμμετείχε ενεργά στα κοινωνικά δρώμενα, σε συλλογικές πολιτιστικές  και πολιτικές δραστηριότητες, διεκδίκησε σε δύσκολες εποχές το αξίωμα του δημάρχου των Λεχαινών και παρενέβαινε πάντα με παρρησία γνώμης στα τοπικά δρώμενα.

Αν ο μεγάλος Ανδρέας έγραψε ιστορία με το συγγραφικό του έργο, ο Ανδρέας που φεύγει σήμερα έγραψε ο ίδιος ένα συναρπαστικό αφήγημα με την ίδια τη ζωή του. Ετσι θα μείνει στη  δική μας μνήμη και στις  διηγήσεις  των μελλοντικών γενιών.