Κατεβαίνω στην Ομόνοια, δυο βήματα απέχει η αφετηρία του 051 που
οδηγεί στα ΚΤΕΛ του Κηφισού. Τριτοκοσμική κατάσταση, λαμαρίνα και
καυσαέριο, πάγκοι για να καθήσεις μπροστά στις εξατμίσεις των
λεωφορείων, οι τουαλέτες είναι άθλιες και πρέπει να ζητήσεις το χαρτί
προτού μπεις μέσα - δεν ντρέπονται αυτοί που διαχειρίζονται τον σταθμό;
Και, ω της εκπλήξεως, μολοντούτο υπάρχει βιβλιοπωλείο, πλουσιότερο
μάλιστα από αυτό του «Ελευθέριος Βενιζέλος». Πάντα παίρνω ένα μικρό
βιβλίο όταν ταξιδεύω, ίσα-ίσα για τη διαδρομή.
- Τα λεωφορεία όμως του ΚΤΕΛ Ηλείας είναι πολύ καλά, εξαιρετικά: άνετα, καθαρά, φροντισμένα, γρήγορα. Αν ήσαν οι υπάλληλοι που φορτώνουν τις αποσκευές ευγενικότεροι απέναντι στις γηραιές Πελοποννήσιες και αν μπορούσες να κλείσεις και εισιτήρια από το Ιντερνέτ, θα ήσαν τέλεια.
- Το τρικουπικό τρένο Αθήνα - Πάτρα - Πύργος - Καλαμάτα που έπαιρνα κάποτε έχει τελειώσει από χρόνια. Ο αθηναϊκός Προαστιακός φθάνει ως το Κιάτο μόνο. Το μόνο που λειτουργεί στον σιδηροδρομικό σταθμό των Λεχαινών που κάποτε βάζαμε πρόγκες στις ράγες για να τις κάνουν τα τρένα λόγχες είναι το μπαρ «Σταθμός» όπου σερβίρεται και λογοτεχνία: συχνά-πυκνά τα Σάββατα ποιητές και συγγραφείς παρουσιάζουν το έργο τους, προσκεκλημένοι της αειθαλούς πολιτιστικής ομάδας «Φράγμα».



