ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΗ ΜΑΡΩΝΙΤΗ

 

Οσοι βρέθηκαν  (και ήσαν αρκετοί) χθες βράδυ 20/10 στο φιλόξενο καφενείο του (άλλοτε...) σιδηροδρομικού σταθμού Λεχαινών, είχαν την τύχη να περάσουν δύο περίπου ώρες γεμάτες ποίηση. Κεντρικό πρόσωπο της βραδιάς ήταν η ποιήτρια Ανθή Μαρωνίτη που διάβασε ποίήματά της από τις ποιητικές της συλλογές και συνομίλησε με τον επίσης ποιητή Γιώργο Γώτη, αλλά και άλλους από το ακροατήριο. Στο τέλος της όμορφης αυτής εκδήλωσης παρενενέβη και ο παρευρισκόμενος σύζυγος της ποιήτριας καθηγητής Δημήτρης Μαρωνίτης με μια σύντομη ομιλία και ανάγνωση δύο ποιημάτων της.
Αυτή ήταν η εναρκτήρια  των εκδηλώσεων "Βραδιές Σαββάτου"  της 10ης περιόδου που οργανώνει η Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα.

ΣΑΒΒΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012, ώρα 8μμ
στο καφέ-ΟΣΕ Λεχαινών 

η Ανθή Μαρωνίτη

διαβάζει ποιήματά της
και συνομιλεί με το κοινό

Η Ανθή Μαρωνίτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το 1972 ζει μόνιμα στην Αθήνα και εργάζεται ως επιμελήτρια φιλολογικών και λογοτεχνικών εκδόσεων. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα σουηδικά και τα γερμανικά και έχουν συμπεριληφθεί στους ανθολογημένους τόμους Ελλήνων και ξένων ποιητών: "Neue Sirene", "Unter dem Gewicht der Voerter", "Metaphora".

ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ  ΑΝΘΗΣ ΜΑΡΩΝΙΤΗ (2012) Χρωμοσώματα. Της απώλειας, Άγρα (2009) Κάπως έτσι, Κέδρος (2006) Το ακόντιο, Κέδρος (2004) Τρεις φωνές, Άγρα (2002) Ξύλα υγρά, Άγρα (2000) Ο ρυθμός ζεστός, Άγρα (1997) Λίγο πριν κόψει το χαμόγελο, Άγρα Λοιποί τίτλοι (1997) Συλλογικό έργο, Προσφορά στο έτος Σούμπερτ, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών [επιμέλεια] (1992) Συλλογικό έργο, Κύκλος μουσικής δωματίου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών [επιμέλεια]

οργάνωση: Πολιτιστική Ομάδα Φράγμα

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΛΕΧΑΙΝΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Είναι γνωστές οι περιπέτειες της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Λεχαινών. Εχουμε γράψει παλιότερα. Επί χρόνια κλειστή ,τώρα μαθαίνουμε ότι θα μεταφερθεί σε ισόγεια αίθουσα 70 τμ του αρχοντικού Μαστροβασίλη που ανήκει στον ναό του Αγίου Δημητρίου.Φαίνεται ότι θα περάσει πολύς καιρός για να αποκτήσει  μόνιμη και κατάλληλη στέγη, αφού οι προτεραιότητες των δημάρχων είναι προφανώς άλλες.

Με αφορμή τη μεταφορά αυτή ,αναδημοσιεύουμε ένα σχετικό κείμενο του συγγραφέα Τάκη Θεοδωρόπουλου από τα χθεσινά ΝΕΑ για να δείτε ότι οι περιπέτειες των Δημοτικών Βιβλιοθηκών είναι γενικότερο φαινόμενο.

[Ανορθόδοξα] Οι 105 δημοτικές βιβλιοθήκες

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012

Πόσες είναι οι βιβλιοθήκες που συντηρούν οι δήμοι όλης της χώρας; Εκατόν πέντε σύμφωνα με την καταχώριση της Κεντρικής Ενωσης Δήμων και Κοινοτήτων. Εκατόν πέντε οι βιβλιοθήκες, 250 τα πνευματικά κέντρα και 50 τα ωδεία, που τώρα κινδυνεύουν να μην μπορούν να συντηρηθούν εξαιτίας των περικοπών. Οι αριθμοί είναι όντως εντυπωσιακοί. Και περιγράφουν μια πραγματικότητα αν όχι ιδανική, τουλάχιστον άκρως ελκυστική. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αγκαλιάζει με στοργή τη μουσική παιδεία μας, φροντίζει με τα πνευματικά κέντρα την καλλιέργεια των δημοτών και, εννοείται πια αυτό, φροντίζει με τις βιβλιοθήκες για τη διάδοση της ευγενούς δραστηριότητας της ανάγνωσης. Τα υπόλοιπα, οι μουσικές πανηγύρεις και τα γλέντια, μπορεί να κοστίζουν κάτι παραπάνω, καθήκον όμως της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι να επιτρέπει στους δημότες να χαλαρώνουν και λίγο έπειτα από τόσο διάβασμα. Οταν έχεις περάσει όλη την ημέρα σου στη βιβλιοθήκη, το βραδάκι δεν είναι κακό να ακούσεις λίγο Βίσση ή λίγο Παπαρίζου - πρέσβειρες του πολιτισμού μας είναι κι αυτές.

Οι αριθμοί θα ήσαν ακόμη εντυπωσιακότεροι αν έφταναν για να περιγράψουν την πραγματικότητα. Διότι η Κεντρική Ενωση Δήμων και Κοινοτήτων δεν μας λέει πόσοι αναγνώστες, φερ' ειπείν, συχνάζουν σ' αυτές τις 105 βιβλιοθήκες κάθε μέρα, πόσα και τι είδους βιβλία δανείζονται, ποιες είναι οι ηλικίες αυτών των αναγνωστών; Κοινώς, πόσο ζωντανή είναι η σχέση της βιβλιοθήκης με την πόλη, τι ακριβώς προσφέρουν αυτές οι βιβλιοθήκες στην πόλη; Απ' ό,τι ξέρω, την είσοδο της βιβλιοθήκης του Δήμου Αθηναίων, με το πληρέστερο ιστορικό αρχείο εφημερίδων, την περνούν καθημερινά γύρω στους 37 αναγνώστες - θα μπορούσαν να είναι και λιγότεροι, θα πείτε.

Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, βέβαια, όπως η δημοτική βιβλιοθήκη Καλλιθέας για παράδειγμα, όμως πόσες είναι οι εξαιρέσεις στο πανελλήνιο; Και μη μου πείτε ότι οι Ελληνες δεν διαβάζουν, διότι στη βιβλιοθήκη της Βέροιας, που δεν είναι δημοτική, είναι γραμμένοι ως συνδρομητές πάνω από το ένα τρίτο των κατοίκων της πόλης. Η ύπαρξη και η καλή λειτουργία μιας βιβλιοθήκης δεν αφορά μόνον τους βιβλιόφιλους. Αφορά το κοινωνικό σύνολο, έχει να κάνει με τη γενική παιδεία, έχει να κάνει με την καλλιέργεια, εντέλει έχει να κάνει με τη δημοκρατία. Δεν είναι απλό διακοσμητικό συμπλήρωμα του εκπαιδευτικού συστήματος. Είναι ένα από τα συστατικά του κύτταρα. Μας απασχολεί η σχέση του πολίτη με τον δημόσιο χώρο; Εξίσου σημαντική είναι και η σχέση του με τις βιβλιοθήκες.

Ολα αυτά, θα μου πείτε, ελάχιστα ενδιαφέρουν τους συνδικαλιστές της ΚΕΔΚΕ. Μπορεί να επαίρονται πως διατηρούν 50 ωδεία, όμως δεν ενδιαφέρονται για το ότι, παρά τα 50 αυτά ωδεία, μουσική παιδεία δεν υπάρχει. Αναρωτιέμαι πραγματικά πόσοι είναι οι δήμαρχοι που ξέρουν τι περιέχουν οι βιβλιοθήκες των δήμων τους. Εστω στο περίπου. Κομμάτι του πτωχευμένου ελληνικού Δημοσίου είναι κι αυτοί, θα μου πείτε. Και τώρα που δεν έχουν τα μέσα να διορίσουν για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους, και τώρα που οι τιμές στην καλλιτεχνική πιάτσα έχουν πέσει, οπότε και τα καλοκαιρινά φεστιβάλ δεν έχουν ενδιαφέρον, θυμήθηκαν τις ποντικοφαγωμένες 105 βιβλιοθήκες τους.